/ 248
هدايت الهى ، معراج فضيلت
رهنمودهايى از آيات :
انسان آميزهاى است از مشتى خاك و پرتوى نور . خاك جنبههاى ضعف اوست و نور پردهاى است كه عيبهاى خاك را مىپوشاند . ارادهء انسان ساتر شهوات اوست و عقل او ساتر جهلش و تقواى او پوشندهء غرائزش اگر اين جنبه نورانيت نباشد آدميان از آنچه هستند باز هم ناتوان و عاجزتر خواهند بود .
آرى ، جامهء تقوا برترين چيزى است كه انسان جهل خود و عجز خود و غرور خود را بدان مىپوشد . اگر جامهء ساتر نبود همانا آدمى از گرگ هم درندهتر مىبود و از روباه مكارتر و از مار گزندهتر . هر گاه كسى را اين جامه از تن دور شود باز هم راه او به سوى خدا گشاده است آرى ، راه توبه .
انسان هر گاه به جنبهء خاكى خود ميل كند ناتوان مىشود و ذوب مىگردد و چون به جانب نور مايل گردد رشد مىيابد و فرا مىرود .
آدم چون به جنبهء خاكى خود ميل كرد - نه به روحى كه خدا در او دميده بود - هبوط كرد .
/ 249 چون شيطان آدم را فريب داد خداوند او را به زمين فرو فرستاد تا در آنجا نبردى سخت را ميان حقيقت و هوى و هوس و ميان حقيقت جويان و هوى پرستان آغاز كند و در آن فرو رود و اين چيزى است كه انسان را به امر نبوت نيازمند مىكند ، تا او را به راه رشاد و سعادت رهبرى نمايد پس هر كس كه از هدايت الهى پيروى كند گمراه نشود و دچار شوربختى نگردد اما هر كس كه از هوى و هوس خود پيروى كند و از ياد خدا اعراض ورزد در برابر فشار شهوات تسليم شود ، و در زندان جهل و