كرد . » عصيان آدم ارتكاب خطا بود يا ترك هدايت و در نتيجه گمگشتگى و رفتن به سراى نگونبختى و شقاوت .
[ 122 ]
ثُمَّ اجْتَباهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى
سپس پروردگارش او را برگزيد و توبهاش را بپذيرفت و هدايتش كرد . » از اين آيه برمىآيد كه شقاوت و سعادت انسان به دست خود اوست و هر گاه كه در دام شيطان بيفتد و به نابودى نزديك گردد اگر به هوش آيد و توبه كند و از راه منحرف ، خويشتن را به يك سو كشد به معراج فضيلت عروج خواهد كرد .
/ 245 سخن آخر آن كه شيطان به اغواى بشر تا زمانى قادر است كه انسان به خود مغرور است و به خداى خود از شر ابليس و خدعهها و دامهاى او پناه نمىبرد .
آدم از آن رو در دام شيطان افتاد كه به خود اعتماد داشت ما نيز بايد به ابعاد خطر وجودى شيطان آگاه شويم و همواره از شر او به خدا پناه بريم .
من در اينجا تكرار مىكنم : به خداى توانا پناه مىبريم از شيطان گمراه كننده . در حديث آمده است كه ابو جعفر ( ع ) گفت :
( خدا به آدم و حوا گفت به اين درختان نزديك نشويد يعنى از آنها مخوريد آدم و حوا هم گفتند : آرى ، پروردگار ما نه به اين درختها نزديك مىشويم و نه از آنها مىخوريم ولى « انشاء اللَّه » نگفتند . خدا نيز در اين جا آنها را به حال خود رها كرد ) « 18 »
/ 246
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 123 تا 130 ]
قالَ اهْبِطا مِنْها جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى ( 123 ) وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ
هامش
( 18 ) - نور الثقلين ص 402 .