اختيار گزينش چيزى است به سبب صفت مميزهء ممتازى كه دارد . خداى تعالى كه موسى را برگزيد به سبب صفات و سجاياى عاليهاى بود كه در موسى بود و او را شايستگى مقام رسالت مىداد .
اين صفات در همهء پيامبران به حدّ وفور بود و در موسى هم بود . ملاحظه مىكنيد كه او زن و فرزند خود فراموش كرد و به گفتگو با خدا نشست و نگفت كه پروردگارا اجازت فرماى بروم زن و فرزندم را بياورم و گفتگو با تو را ادامه دهم و به اتمام رسانم . همچنين خداى تعالى دربارهء يوسف هم مىفرمايد كه « چون به سن رشد رسيد او را حكم و علم داديم و نيكوكاران را چنين پاداش دهيم » خداوند ايشان را كه به مردم نيكى مىكنند و آنان را دوست مىدارند و براى آنان رنج مىبرند ، جزا مىدهد . آنان براى مصلحت عموم خود را از ياد مىبرند ، خدا آنان را راه مىنمايد و رسالت خود به آنان ارزانى مىدارد .
خلاصهء وحى
[ 14 ]
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي
خداى يكتا من هستم :
هيچ خدايى جز من نيست پس مرا بپرست . » خلاصه وحى الهى همين كلمات است : ايمان به خداى يكتا و پرستش او .
وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي
و تا مرا ياد كنى نماز بگزار . » نماز تنها همين حركات و اعمال نيست كه نمازگزار انجام مىدهد . نماز رمز خضوع انسان است در برابر فرمان خدا و آمادگى اوست براى اجراى فرمانهاى شرايع او . از اين رو كه نماز ستون دين است كه اگر نماز پذيرفته شود ديگر عبادات پذيرفته شوند و اگر نماز قبول نشود ديگر عبادات هم پذيرفته نخواهند شد . از اين رو هر وقت كه نماز فوت شده به ياد آيد واجب است كه ادا شود چه در وقت نماز باشد و چه بعد از آن .
انس از پيامبر خدا ( ص ) روايت كرده كه فرمود :