ملا سلطانعلى گونا آبادى در مفتتح تفسير شريف بيان السعاده فرمايد « : و بعد فيقول الفقير الى ربه الغنى : سلطان محمد بن حيد محمد الجنابدى عفا الله عنهما » . . . .
ياقوت در معجم البلدان گويد : جنابذ : بالضم ، و بعد الالف باء موحدة مكسورة ، و ذال معجمة : ناحية من نواحى نيسابور ، و اكثر الناس يقولون انها من نواحى قهستان من اعمال نيسابور ، و هى كورة يقال لها كنابذ ، و قيل هو قرية ينسب اليها خلق من اهل العلم » . . . به بيان ايراد ملا مظفر بر طريق چهارم ياد شده باز مى گرديم :
مثلا در شكل 14 ، آخر درس 37 ، اصغر ارتفاعات شمس را كه « ك ح » است 13 يافته ايم ، و اعظم ارتفاعات آن را كه « ح ا » است 33 يافته ايم ، پس ميل اعظم كه « ح و » است از « ح ا » كم شود قوس « و ا » باقى ماند كه ارتفاع معدل النهار يعنى تمام عرض بلد است ، پس ضعف عرض بلد حاصل نشده است تا تنصيف گردد كه نصف ضعف تمام عرض بلد بوده باشد . اما در طريق پنجم تنصيف باقى صحيح است زيرا كه اصغر ارتفاعات شمس در مثال ياد شده كه « ك ح » 13 درجه است از اعظم ارتفاعات آن كه « ح ا » 33 است كاسته شود 20 درجه ماند كه ضعف تمام عرض بلد است و نصف آن تمام عرض بلد و تمام اين تمام تا ربع دور خود عرض بلد خواهد بود .
تبصره :
از آنچه در بيان عبارت بيرجندى گفته ايم دانسته شده است كه اصغر ارتفاعات شمس يا اعظم ارتفاعات آن ، با اصغر ارتفاعات منقلب ظاهر ، و يا اعظم ارتفاعات آن گاهى با هم متحد شوند و هر دو به يك مفاد خواهند بود و چه بسا كه از يكديگر جدا شوند و امتياز يابند كما لا يخفى . به ترجمه شرح بيرجندى بر تذكره باز گرديم :
و وجه عامى كه در تحصيل عرض بلد ، در هر روز ميسور است اين كه : ميل درجه شمس مطلقا خواه ميل كلى بوده باشد ، و خواه ديگر ميول جزئيه بر غايت ارتفاع شمس افزوده شود ، اگر ميل در جهت قطب خفى معدل از سمت الراس بوده باشد ، يا اين كه غايت ارتفاع شمس در خلاف جهت ياد شده يعنى در جهت