ح - الكافى باسناده عن يعقوب الأحمر قال قلت لابى عبد اللّه عليه السّلام جعلت فداك انه اصابتنى هموم و اشياء لم يبق شيئ من الخير الّا و قد تفلّت منّى منه طائفة حتّى القرآن لقد تفلّت منّى طائفة منه . قال ففزع عند ذلك حين ذكرت القرآن ثم قال ان الرجل لينسى السورة من القرآن فتاتيه يوم القيامة حتّى تشرف عليه من درجة من بعض الدّرجات فتقول السلام عليك فيقول و عليك السلام من انت ؟
فتقول انا سورة كذا و كذا ضيعتنى و تركتنى ، اما لو تمسّكت بى بلغت بك هذه الدّرجة . « 1 » ترجمه : يعقوب احمر گفت به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : فدايت شوم ، اندوهها و چيزهايى مرا رسيده است كه هيچ خيرى برايم نمانده است مگر اينكه طايفهاى از آن را از دست دادهام ، حتى قرآن هم طايفهاى از آن را از دست دادهام . يعقوب گفت تا قرآن را آنچنان ياد نمودم ، امام در آن هنگام بيتاب شد و فرمود : همانا كه مرد سورهاى از قرآن را فراموش مىكند ، پس آن سوره روز قيامت در نزد آن مرد آيد تا از درجهاى از بعض درجات بر او مشرف شود و به دو سلام گويد ، و مرد جواب سلام دهد ، پرسد تو كيستى ؟ گويد : من آن سورهاى هستم كه مرا تباه كردى و رها نمودى ؛ آگاه باش اگر به من تمسك مىنمودى ، تو را به اين درجه مىرساندم .
ط - الكافى باسناده عن ابى عبد اللّه عليه السّلام قال قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تعلموا القرآن فانه يأتى يوم القيامة صاحبه فى صورة شاب جميل شاحب اللّون فيقول له القرآن انا الّذى كنت اسهرت ليلك و اظمات هو اجرك و اجففت ريقك و اسلت دمعك ، اؤول معك حيثما الت ، و كل تاجر من وراء تجارته و انا اليوم لك من وراء تجارة كل تاجر و سيأتيك كرامة من اللّه عزوجل فابشر ، فيوتى بتاج فيوضع على راسه و يعطى الامان بيمينه ، و الخلد فى الجنان بيساره ، و يكسى حلتين ؛ ثم يقال له اقرا وارقه فكلما قرأ آية صعد درجة و يكسى ابواه حلتين ان كانا مؤمنين ثم يقال لهما هذا لما علمتماه القرآن .
ترجمه : رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : قرآن را فرا بگيريد كه قرآن در روز
هامش
( 1 ) - كافى جلد 2 ، ص 445 معرب .