صور فى عوالمها » چنان كه شيخ محيى الدين عربى در درمكنون و جوهر مصون در علم حروف آورده است و شيخ مؤيد جندى هم در شرح فصوص گويد :
اعلم أن الاسم الاعظم الذى اشتهر ذكره و طاب خبره و وجب طيه و حرم نشره من عالم الحقايق و المعانى حقيقة و معنى ، و من عالم الصور و الالفاظ صورة و لفظا ، الخ « 1 » .
كيف كان در استرواح از اين سرّ مقنع گوييم : سرّ هرچيز لطيفه و حقيقت مخفى او است كه از آن تعبير به حصّهء وجودى آن نيز مىكنند و همين سرّ و حصّهء وجودى ، جدول ارتباط به بحر بيكران متن اعيان است .
جدولى از بحر وجودى حسن * بىخبر از جدول و درياستى
حال بدانكه الوهت چون ظل حضرت ذات است و امّهات اسماء الوهت كه حى و عالم و مريد و قادراند به منزلت ظلالات اسماء ذاتند پس اعظم اسماء حقيقت الوهيت ، اسم اللّه است .
و اسم اعظم در مرتبهء افعال اسم قادر و قدير است كه اماند ، زيرا اسم خالق و بارى و مصوّر و قابض و باسط و امثال آنها بمنزلهء سدنهء اسم قادرند .
و اعظميّت اسماء را مرتبت ديگر نيز هست كه اختصاص به تعريف دارد پس هر اسمى كه در تعريف حق سبحانه اتمّ از ديگرى است اعظم از آن است خواه تعريف در مرتبت لفظ و كتابت باشد و خواه در مرتبت خارج از آن كه عين خارجى خواهد بود و اين راجع به همان سر و حصّه ياد شده است كه اسم اعظم اختصاص به انسان كامل مىيابد من رأنى فقد رأى اللّه پس وجود خاتم اعظم اسماء اللّه است و همچنين ديگر كلمات تامه و اسماى حسنى الهى .
تِلْكَ الرُّسُلُ
هامش
( 1 ) فصوص الحكم ، ص 70 ، ط 1 .