( 1 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( ( 2 ) ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لاتَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لاتَشْعُرُونَ ( ( 3 ) ) إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ ( ( 4 ) ) إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لايَعْقِلُونَ ( ( 5 ) ) وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! چيزى را بر خدا و رسولش مقدم نشمريد ( و پيشى مگيريد ) ، و تقواى الهى پيشه كنيد كه خداوند شنوا و داناست !
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! صداى خود را فراتر از صداى پيامبر نكنيد ، و در برابر او بلند سخن مگوئيد ( و داد و فرياد نزنيد ) آن گونه كه بعضى از شما در برابر بعضى بلند صدا مىكنند ، مبادا اعمال شما نابود گردد در حالى كه نمىدانيد !
آنها كه صداى خود را نزد رسول خدا كوتاه مىكنند همان كسانى هستند كه خداوند دلهايشان را براى تقوا خالص نموده ، و براى آنان آمرزش و پاداش عظيمى است .
( ولى ) كسانى كه تو را از پشت حجرهها بلند صدا مىزنند ، بيشترشان نمىفهمند !
اگر آنها صبر مىكردند تا خود به سراغشان آئى ، براى آنان بهتر بود ؛ و خداوند آمرزنده و رحيم است !
شأن نزول :
بر فرمانهاى خدا و پيامبر پيشى نگيريد
مفسران ، براى آيهء نخست ، شأن نزولهائى ذكر كردهاند ، و براى آيات بعد شأن نزولهاى ديگرى .
از جملهء شأن نزولهائى كه براى آيهء نخست ذكر كردهاند ، اين است : پيامبر صلى الله عليه و آله به هنگام حركت به سوى « خيبر » مىخواست كسى را به جاى خود در « مدينه » نصب