چيزى از وسائل زندگى را ( به عنوان عاريت ) از آنان ( / همسران پيامبر ) مىخواهيد از پشت پرده بخواهيد ؛ اين كار براى پاكى دلهاى شما و آنها بهتر است ؛ و شما حق نداريد رسول خدا را آزار دهيد ، و نه هرگز همسران او را بعد از او به همسرى خود در آوريد كه اين كار نزد خدا بزرگ است !
اگر چيزى را آشكار كنيد يا آن را پنهان داريد ، خداوند از همه چيز آگاه است !
شأن نزول :
مؤمنان و آداب زندگى
در شأن نزول اين آيه ، مفسران چنين آوردهاند :
هنگامى كه رسول خدا با « زينب بنت جحش » ازدواج كرد ، وليمهء نسبتاً مفصلى به مردم داد ، ( اين اطعام مفصل شايد به خاطر آن بوده است كه شكستن سنت جاهليت در زمينهء تحريم « همسران مطلقهء پسر خوانده » با قاطعيت هر چه بيشتر صورت گيرد ، و بازتاب گستردهاى در محيط داشته باشد ، و نيز اين سنت جاهلى كه ازدواج با « بيوههاى بردگان آزاد شده » عيب و ننگ محسوب مىشد ، از ميان برود ) .
« انس » كه خادم مخصوص پيامبر صلى الله عليه و آله بود ، مىگويد : پيامبر صلى الله عليه و آله به من دستور داد :
اصحابش را به غذا دعوت كنم ، من همه را دعوت كردم ، دسته ، دسته مىآمدند ، غذا مىخوردند و از اطاق خارج مىشدند ، تا اين كه عرض كردم : اى پيامبر خدا ! كسى باقى نمانده كه من او را دعوت نكرده باشم .
فرمود : اكنون كه چنين است ، سفره را جمع كنيد ، سفره را برداشتند و جمعيت پراكنده شدند ، اما سه نفر ، همچنان در اطاق پيامبر صلى الله عليه و آله ماندند ، و مشغول بحث و گفتگو بودند .
هنگامى كه سخنان آنها به طول انجاميد ، پيامبر صلى الله عليه و آله برخاست ، و من نيز همراه او برخاستم ، شايد آنها متوجه شوند ، و از منزل خارج شوند ، پيامبر بيرون آمد ، تا به حجرهء « عايشه » رسيد ، بار ديگر برگشت ، من هم در خدمتش آمدم ، باز ديدم همچنان نشستهاند ، آيهء فوق نازل شد و دستورات لازم را در برخورد با اين مسائل به