پيامبر و روز جزا را خواهانند با زندگى سادهء او بسازند .
از اين گذشته ، در چگونگى تقسيم اوقات زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان آنها نيز ، با هم رقابتهائى داشتند كه : پيغمبر صلى الله عليه و آله را با آن همه گرفتارى و اشتغالات مهم ، در مضيقه قرار مىداد ، - هر چند پيامبر صلى الله عليه و آله كوشش لازم را در زمينهء عدالت در ميان آنها رعايت مىكرد - .
ولى باز گفتگوهاى آنها ادامه داشت ، آيهء فوق نازل شد ، و پيامبر را در تقسيم اوقاتش در ميان آنها كاملًا آزاد گذاشت .
و ضمناً ، به آنها اعلام كرد : اين حكم الهى است تا هيچ گونه نگرانى و سوء برداشتى براى آنها حاصل نشود . « 1 »
* * *
( ( 53 ) ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاتَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلى طَعامٍ غَيْرَ ناظِرِينَ إِناهُ وَ لكِنْ إِذا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لامُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذلِكُمْ كانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَ اللَّهُ لايَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ وَ إِذا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتاعاً فَسْئَلُوهُنَّ مِنْ وَراءِ حِجابٍ ذلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَ قُلُوبِهِنَّ وَ ما كانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَ لا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْواجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَداً إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيماً ( ( 54 ) ) إِنْ تُبْدُوا شَيْئاً أَوْ تُخْفُوهُ فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! در خانههاى پيامبر داخل نشويد مگر اين كه به شما براى صرف غذا اجازه داده شود ( در حالى كه قبل از موعد نيائيد و ) در انتظار وقت غذاننشينيد ؛ اما هنگامى كه دعوت شديد داخل شويد ؛ و وقتى غذا خورديد پراكنده شويد ، و ( بعد از صرف غذا ) به بحث و صحبت ننشينيد ؛ اين عمل پيامبر را ناراحت مىنمايد ولى از شما شرم مىكند ( و چيزى نمىگويد ) ؛ اما خداوند از ( بيان ) حق ، شرم ندارد ، و هنگامى كه
هامش
( 1 ) اقتباس از « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « بحار الانوار » ، ج 22 ، ص 181 ؛ « اسباب نزول الآيات » واحدى نيشابورى ، ص 240 .