( ( 1 ) ) الم ( ( 2 ) ) غُلِبَتِ الرُّومُ ( ( 3 ) ) فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَ هُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ ( ( 4 ) ) فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ( ( 5 ) ) بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
الم
روميان مغلوب شدند !
( و اين شكست ) در سرزمين نزديكى رخ داد ؛ اما آنان پس از ( اين ) مغلوبيت به زودى غلبه خواهند كرد . . .
در چند سال ! همهء كارها از آن خداست ؛ چه قبل و چه بعد ( از اين شكست و پيروزى ) ؛ و در آن روز مؤمنان ( به خاطر پيروزى ديگرى ) خوشحال خواهند شد . . .
به سبب يارى خداوند ؛ و او هر كس را بخواهد يارى مىدهد ؛ و او صاحب قدرت و رحيم است !
شأن نزول :
پيشگوئى ، معجزهء ديگر پيامبر صلى الله عليه و آله
مفسران بزرگ ، همگى اتفاق دارند كه ، آيات نخستين اين سوره ، بدين سبب نازل شد ، در آن هنگام كه پيامبر صلى الله عليه و آله در « مكّه » بود ، و مؤمنان در اقليت قرار داشتند ، جنگى ميان « ايرانيان » و « روميان » در گرفت ، و در اين نبرد ايرانيان پيروز شدند .
« مشركان مكّه » اين را به فال نيك گرفتند ، و دليل بر حقانيت شرك خود دانستند ! و گفتند : ايرانيان ، مجوسى هستند و مشرك ( دوگانهپرست ) اما روميان مسيحىاند و اهل كتاب ، همان گونه كه « ايرانيان » بر « روميان » غلبه كردند ، پيروزى نهائى از آن شرك است و طومار اسلام به زودى پيچيده خواهد شد ، و ما پيروز مىشويم .
گرچه اين گونه ، نتيجهگيرىها پايه و مايهاى نداشت اما ، در آن جو و محيط براى تبليغ در ميان مردم جاهل ، خالى از تأثير نبود ، لذا اين امر ، بر مسلمانان گران آمد .