آيات فوق نازل شد و قاطعانه گفت : گرچه « ايرانيان » در اين نبرد پيروز شدند ، اما چيزى نمىگذرد كه از « روميان » شكست خواهند خورد ، و حتى حدود زمان اين پيشگوئى را نيز بيان داشته گفت : اين امر فقط در طول چند سال به وقوع مىپيوندد ! .
اين پيشگوئى قاطع قرآن ، كه از يكسو ، نشانهء اعجاز اين كتاب آسمانى و اتكاء آورندهء آن ، به علم بى پايان پروردگار به عالم غيب است .
و از سوى ديگر ، نقطهء مقابل تفأّل مشركان بود ، مسلمانان را طورى دلگرم ساخت كه مىگويند حتى بعضى با مشركان روى اين مسأله ، شرطبندى مهمى كردند ! ( آن روز هنوز حكم تحريم اين گونه شرطبندىها نازل نشده بود ) . « 1 »
* * *
هامش
( 1 ) اين شأن نزول با تعبيرات مختلف در « مجمع البيان » ، « الميزان » ، « نور الثقلين » ، « ابوالفتوح رازى » ، « تفسير كبير فخر رازى » ، « تفسير آلوسى » و « تفسير فى ظلال القرآن » و تفاسير ديگر آمده است .
« مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « بحار الانوار » ، ج 17 ، ص 198 ؛ « الميزان » ، ج 16 ، ص 162 .