( 28 ) وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِىِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لاتَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لاتُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً
با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مىخوانند ، و تنها رضاى او رامىطلبند ؛ و هرگز به خاطر زيورهاى دنيا ، چشمان خود را از آنها برمگير ! و از كسانى كه قلبشان را از ياد خود غافل ساختيم اطاعت مكن ! همانها كه از هواى نفس پيروى كردند ، و كارهايشان افراطى است .
شأن نزول :
با پاكدلان باش نه متكبّران
مفسران در شأن نزول آيهء فوق ، چنين نوشتهاند : جمعى از ثروتمندان مستكبر ، و اشراف از خود راضى عرب ، به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيدند ، و در حالى كه اشاره به مردان با ايمانى همچون سلمان ، ابوذر ، صهيب ، خباب و مانند آنها مىكردند گفتند :
اى محمّد اگر تو در صدر مجلس بنشينى ، و اين گونه افراد كه بوى آنها مشام انسان را آزار مىدهد ، و لباسهاى خشن و پشمينه در تن دارند ، از خود دور سازى ( مجلس تو مجلسى در خور اشراف و شخصيتها ! بشود ) ما نزد تو خواهيم آمد ، در مجلست خواهيم نشست و از سخنانت بهره مىگيريم ولى چه كنيم كه با وجود اين گروه ، جاى ما نيست !
در اين هنگام آيات فوق نازل شد و به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد : هرگز تسليم اين سخنان فريبندهء تو خالى نشود ، و همواره در دوران زندگى با افراد با ايمان و پاكدلى چون سلمانها و ابوذرها باشد ، هر چند دستشان از ثروت دنيا تهى و لباسشان پشمينه است .
و به دنبال نزول آيات پيامبر صلى الله عليه و آله به جستجوى اين گروه برخاست ( گويا با شنيدن اين سخن ناراحت شدند ، به گوشهاى از مسجد رفتند و به عبادت پروردگار پرداختند ) .