ورزيد .
مرد مسلمان ناراحت شد و ضمن سخنانش چنين سوگند ياد كرد : قسم به چيزى كه بعد از مرگ در انتظار او هستم . . . ( و هدفش قيامت و حساب خدا بود ) ، مرد مشرك گفت : گمان مىبرى ما بعد از مرگ زنده مىشويم ؟ ! سوگند به خدا ! كه او هيچ مردهاى را زنده نخواهد كرد ( اين سخن را به اين جهت گفت كه : آنها بازگشت مردگان را به حيات و زندگى مجدد ، محال ، يا بيهوده مىپنداشتند ) . آيهء فوق نازل شد و به او و مانند او پاسخ گفت ، « 1 » و مسألهء معاد را با دليل روشنى بيان كرد ، در حقيقت گفتگوى اين دو نفر سببى بود براى طرح مجدد مسألهء معاد .
* * *
( ( 41 ) ) وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ( ( 42 ) ) الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
آنها كه پس از ستم ديدن در راه خدا ، هجرت كردند ، در اين دنيا جايگاه ( و مقام ) خوبى به آنها مىدهيم ؛ و پاداش آخرت ، از آن هم بزرگتر است اگر مىدانستند .
آنها كسانى هستند كه صبر و استقامت پيشه كردند ، و تنها بر پروردگارشان توكل مىكنند .
شأن نزول :
معاملهء پر سود
بعضى از مفسران در شأن نزول اين آيات چنين نقل كردهاند كه گروهى از مسلمانان مانند : « بلال » ، « عمّار ياسر » ، « صهيب » و « خبّاب » پس از اسلام آوردن در « مكّه » سخت تحت فشار بودند ، و براى تقويت اسلام و رساندن صداى خود به
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « تفسير قرطبى » ، ج 10 ، ص 105 ؛ « تفسير ابوالفتوح رازى » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « جامع البيان » ، ج 14 ، ص 140 .