ديگران ، پس از هجرت پيامبر صلى الله عليه و آله به « مدينه » هجرت كردند ، هجرتى كه باعث پيروزى آنها و ديگران شد ، در اين ميان « صهيب » كه مرد مسنى بود به مشركان « مكّه » چنين پيشنهاد كرد : من پير مردم و بودن من با شما سودى به حال شما ندارد ، و اگر مخالفتان باشم قدرت بر وارد كردن زيان به شما ندارم ، بيائيد اموال مرا بگيريد و بگذاريد به « مدينه » بروم ، آنها موافقت كردند .
« صهيب » تمام اموال خود را به آنها داد ، و به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله هجرت كرد ، بعضى به « صهيب » گفتند : معامله پر سودى كردى ! آيات فوق نازل شد و پيروزى او و امثال او را در اين جهان و جهان ديگر بازگو كرد .
در تواريخ آمده است : در زمان خلفاء هنگامى كه اموال بيت المال تقسيم مىشد ، و نوبت به مهاجرين مىرسيد ، به آنها مىگفتند : سهم خود را بگيريد ، اين همان است كه خدا در اين دنيا به شما وعده داده ، و آنچه در انتظار شما در جهان ديگر است بيشتر است ، سپس آيهء فوق را مىخواندند . « 1 »
* * *
( ( 91 ) ) وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لاتَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ
و هنگامى كه با خدا عهد بستيد ، به عهد او وفا كنيد ؛ و سوگندها را بعد از محكم ساختن نشكنيد ، در حالى كه خدا را كفيل و ضامن بر ( سوگند ) خود قرار دادهايد ، به يقين خداوند از آنچه انجام مىدهيد ، آگاه است .
شأن نزول :
هشدار از بيعت شكنى
مفسر بزرگ ، « طبرسى » ، در « مجمع البيان » در شأن نزول اين آيه چنين مىگويد :
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيات مورد بحث ؛ « بحار الانوار » ، ج 19 ، ص 34 .