( 19 ) أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ في سَبيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ ( ( 20 ) ) الَّذينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا في سَبيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ ( ( 21 ) ) يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فيها نَعيمٌ مُقيمٌ ( ( 22 ) ) خالِدينَ فيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظيمٌ
آيا سيراب كردن حجاج و آباد ساختن مسجدالحرام را همانند ( عمل ) كسى قرار داديد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده ، و در راه او جهاد كرده است ؟ ! ( اين دو ، ) نزد خدامساوى نيستند ! و خداوند گروه ظالمان را هدايت نمىكند !
آنها كه ايمان آوردند و هجرت كردند و با اموال و جانهايشان در راه خدا جهاد نمودند مقامشان نزد خدا برتر است ؛ و آنها پيروز و رستگارند !
پروردگارتان آنها را به رحمتى از ناحيهء خود ، و رضايت ( خويش ) ، و باغهائى از بهشت بشارت مىدهد كه در آن ، نعمتهاى جاودانه دارند .
همواره و تا ابد در اين باغها ( و در ميان اين نعمتها ) خواهند بود ؛ زيرا پاداش عظيم نزد خداوند است !
شأن نزول :
ايمان ، برترين افتخار
در شأن نزول آيات فوق ، روايات مختلفى در كتب اهل سنت و شيعه نقل شده است ، كه از ميان آنها آنچه صحيحتر به نظر مىرسد ، ذيلًا مىآوريم .
دانشمند معروف اهل سنت « حاكم ، ابوالقاسم حسكانى » از « بُرَيدَة » نقل مىكند :
« شَيْبَه » و « عباس » هر كدام بر ديگرى افتخار مىكردند و در اين باره مشغول به سخن بودند كه على عليه السلام از كنار آنها گذشت ، پرسيد :
به چه چيز افتخار مىكنيد ؟