او و كتابها و پيامبرانش و روز واپسين را انكار كند ، در گمراهى دور و درازى افتاده است .
شأن نزول :
لزوم ايمان به همهء انبياء
از « ابن عباس » نقل شده : اين آيه ، دربارهء جمعى از بزرگان اهل كتاب مانند :
« عبداللَّه بن سلام » ، « اسد بن كعب » و برادرش « اسيد بن كعب » و جمعى ديگر نازل گرديد ؛ زيرا آنها در آغاز ، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده ، گفتند : ما به تو و كتاب آسمانى تو و موسى و تورات و عُزير ايمان مىآوريم ، ولى به ساير كتابهاى آسمانى و همچنين ساير انبياء ايمان نداريم ، اين آيه نازل شد و به آنها تعليم داد : بايد به همه ايمان داشته باشند . « 1 »
* * *
( ( 140 ) ) وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِى حَديثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقينَ وَ الْكافِرينَ في جَهَنَّمَ جَميعاً
و ( خداوند اين حكم را ) در قرآن بر شما نازل كرده كه هر گاه بشنويد افرادى آيات خدا را انكار و استهزاء مىكنند ، با آنها ننشينيد تا به سخن ديگرى بپردازند ؛ و گر نه ، شما هممثل آنان خواهيد بود . خداوند ، منافقان و كافران را همگى در دوزخ جمع مىكند .
شأن نزول :
شركت در جلسات منافقان ممنوع
از « ابن عباس » دربارهء نزول اين آيه چنين نقل شده : جمعى از منافقان در جلسات دانشمندان يهود مىنشستند ، جلساتى كه در آن نسبت به آيات قرآن استهزاء مىشد .
آيهء فوق نازل گشت و عاقبت شوم اين عمل را روشن ساخت . « 2 »
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيه ؛ « المنار » ، ذيل آيه ؛ « زاد المسير » ، ج 2 ، ص 206 ؛ « درّ المنثور » ، ج 2 ، ص 234 .
( 2 ) « مجمع البيان » ، ذيل آيهء مورد بحث ؛ « زاد المسير » ، ج 2 ، ص 208 ؛ « تفسير قرطبى » ، ج 5 ، ص 417 ؛ « جوامع الجامع » ، ج 1 ، ص 452 .