زنان با ايمان در بين راه نيز به آنها پيوست ، آيهء فوق نازل گرديد . « 1 »
همانطور كه اشاره كرديم وجود اين شأن نزولها براى آيهء فوق ، منافاتى با پيوستگى آن باآيات قبل ندارد همانطور كه بين اين دوشأن نزول نيز منافاتى نيست .
* * *
( ( 196 ) ) لا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذينَ كَفَرُوا فِي الْبِلادِ ( ( 197 ) ) مَتاعٌ قَليلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ ( ( 198 ) ) لكِنِ الَّذينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الا نْهارُ خالِدينَ فيها نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرارِ
رفت و آمد ( پيروزمندانه ) كافران در شهرها ، تو را نفريبد !
اين متاع ناچيزى است ؛ و سپس جايگاهشان دوزخ است ، و چه بد جايگاهى است !
ولى كسانى كه ( ايمان دارند ، و ) از پروردگارشان مىپرهيزند ، براى آنها باغهائى از بهشت است ، كه از زير درختانش نهرها جارى است ؛ هميشه در آن خواهند بود . اين ، ( نخستين ) پذيرائى است كه از سوى خداوند به آنها مىرسد ؛ و آنچه در نزد خداست ، براى نيكان بهتر است !
شأن نزول :
محاصرهء اقتصادى و مشكلات آن
بسيارى از مشركان « مكّه » تجارتپيشه بودند ، و از اين راه ثروت قابل ملاحظهاى به دست آورده ، در ناز و نعمت به سر مىبردند .
و نيز يهوديان « مدينه » در تجارت مهارت داشتند ، و از سفرهاى تجارى خود غالباً با دست پر باز مىگشتند ، در حالى كه مسلمانان در آن زمان به خاطر شرائط خاص زندگى و از جمله مسألهء مهاجرت از « مكّه » به « مدينه » و محاصرهء اقتصادى از ناحيهء دشمنان نيرومند ، از نظر وضع مادى بسيار در زحمت بودند ، و به عسرت
هامش
( 1 ) « بحار الانوار » ، ج 19 ، ص 66 و 67 ؛ « امالى طوسى » ، ص 471 و 472 ؛ « تفسير الميزان » ، ج 4 ، ص 91 .