شنيدن محرّمات مثل غيبت و آوازهاى حرام مانند غنا و ساز ، و زبان را از غيبت كردن و دشنام دادن و رنجانيدن مردمان حتّى غلام و كنيز خود ، و چشم را از نگاه كردن به حرام و روى را نمودن به كسى كه ديدن او حرام باشد ، و دست را به جانب حرام دراز كردن ، و پاى را از رفتن به حرام ، چه در روايت مذكور است كه هرگاه روزهدارى بايد كه روزه دارد گوش تو و چشم تو و موى تو و پوست تو « 1 » ، و شمرد حضرت ابى عبد اللّه - عليه السّلام - غير از اينها نيز ، و فرمود كه نباشد روز روزه تو مانند روزه خوردن تو . « 2 »
و هم از حضرت امام جعفر صادق - عليه السّلام - مروى است كه نيست روزه از طعام و شراب تنها پس بايد كه نگاه داريد زبانهاى خود را و بپوشانيد چشمهاى خود را - يعنى از حرام - و حسد و نزاع مكنيد ، كه به درستى كه حسد مىخورد ايمان را همچنان كه مىخورد آتش هيمه را . « 3 »
و منقول است از حضرت رسالت پناه صلى اللّه عليه و إله و سلم از طريق عامه و خاصه كه حضرت شنيد از زنى كه دشنام به كنيز خود داد و حال آنكه آن زن روزه داشت پس طلب نمود حضرت صلى اللّه عليه و إله و سلم طعامى را پس گفت زن را كه بخور پس آن زن گفت كه به درستى كه من روزه دارم پس حضرت فرمود كه چگونه روزهدار باشى
هامش
( 1 ) - « إذا صمت فليصم سمعك و بصرك و جلدك و شعرك . . . » ( « بحار الأنوار » ج 93 ، ص 291 ، ح 14 ) .
( 2 ) - « عن أبي عبد اللّه - عليه السّلام - قال : قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و إله و سلم : إذا صمت فليصم سمعك و بصرك و جلدك و عدّد أشياء غير ذلك ثمّ قال : فلا يكون يوم صومك مثل يوم فطرك » ( « بحار الأنوار » ج 93 ، ص 292 ، ح 15 ) .
( 3 ) - « . . . عن أبي بصير قال سمعت أبا عبد اللّه - عليه السّلام - يقول : إنّ الصيام ليس من الطعام و الشراب وحده ، انّ مريم - عليها السّلام - قالت :إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماًأي صمتا فاحفظوا ألسنتكم و غضّوا أبصاركم و لا تحاسدوا و لا تنازعوا فإنّ الحسد يأكل الإيمان كما تأكل النار الحطب » ( « الكافي » ، ج 4 ، ص 89 ، ح 9 ) .