چسبيده غير انگشت بزرگ تا برابر روى در وقت اللّه اكبر گفتن ، و همچنين نمايد در وقت اللّه اكبر گفتن جهت ركوع و سجود .
و بعد از آن بسم اللّه الرّحمن الرّحيم گفته فاتحة الكتاب بخواند و بعد از فاتحه بهتر آن است كه در خاطر گذراند كه فلان سوره مىخوانم پس به قصد آن سوره بسم اللّه گفته آن سوره را بخواند .
و سنّت است كه نگاه كردن او در حال قرائت كردن به محل سجده باشد .
و بعد از اتمام سوره بهتر آن است كه دستها برداشته اللّه اكبر به خضوع بگويد پس به ركوع رود و اگر زن باشد بهتر آن است كه در حين كج شدن آهسته رود و در ركوع بسيار خم نشود بلكه آن مقدار خم شود كه دستهايش به سر زانوهايش رسد امّا دستها بر سر زانوها نگذارد و بالاتر گذارد و بالها وانكند ، و اگر مرد باشد آن مقدار خم شود كه پشتش هموار گردد و گردن دراز كند و بالها واكند و سر زانوها را در كف بگيرد انگشتان واكرده و زانوها واپس شكسته .
و سنّت است كه در حال ركوع در ميان پايها نگاه كند و بعد از قرار گرفتن در ركوع ذكر بگويد و بهتر آن است كه سبحان ربّي العظيم و بحمده باشد و بعد از آن سر بردارد و راست شود و آرام گيرد و سنّت است كه در اين حال سمع اللّه لمن حمده و الحمد للّه ربّ العالمين بگويد .
پس دستها برداشته اللّه أكبر بگويد ايستاده بعد از آن به سجده رود و بهتر آن است كه زن آهسته و راست فرو نشيند پس به سجده رود و رانهايش را برهم بچسباند و بالهايش را به بدن نزديك سازد و مرد بالها واكند و از زمين بردارد و از بدن دور كند ، پس جهت سجده هفت عضو را كه پيشانى و هر دو كف دستها و هر دو انگشت بزرگ پايها و هر دو سرهاى زانو است بر زمين محكم كند
هفده رساله ( عربى وفارسى ) ( به ضميمه چهار رساله از ديگران ) — صفحة 386
مساهمون: المحقق الأردبيلي
ص٣٨٦