كرده قنوت بخواند و اگر كلمات فرج « 1 » را در قنوت بخواند بهتر است و بعد از آن اين دعا بخواند كه در قنوت منقول است كه : أللّهمّ اغفر لنا و ارحمنا و عافنا و اعف عنّا في الدّنيا و الآخرة إنّك على كلّ شيء قدير بعد از آن به همان طريق دستها برداشته اللّه أكبر بگويد و به ركوع رود و دو سجده به طريق مذكور عمل نمايد .
پس جهت تشهد بنشيند به هيئتى كه در ميان دو سجده مىنشست و قرار گيرد پس أشهد أن لا إله إلّا اللّه وحده لا شريك له و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد بگويد و در حال خواندن تشهد بر كنار خود نگاه كند پس برخيزد و ركعت سيّوم و چهارم بگزارد به دستور سابق ؛ مگر آنكه در قرائت مخيّر باشد كه فاتحه تنها بخواند يا مثل تسبيح سبحان اللّه و الحمد للّه و لا إله إلّا اللّه و اللّه أكبر بگويد ، و بعد از تشهد آخر بهتر آن است كه السّلام عليك أيّها النّبيّ و رحمة اللّه و بركاته بگويد . بعد از آن در خاطر گذراند كه به اين سلام كه مىگويم از نماز بيرون مىآيم و گويد كه السّلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته .
پس افضل آن است كه به همان هيئت كه از نماز فارغ شده متوجه خواندن تعقيب شود و تعقيب ، دعا در عقب نماز خواندن است و نيّت تعقيب چنين نمايد كه : تعقيب سنت مىخوانم براى خدا . پس تعقيب بخواند و بهتر آن تسبيح فاطمهء زهرا است عليها السّلام ؛ و آن سى و چهار بار اللّه أكبر است و سى و سه بار الحمد للّه و سى و سه بار سبحان اللّه .
هامش
( 1 ) - كلمات فرج چنان كه در « مفتاح الفلاح » آمده عبارتند از :
« لا إله إلّا اللّه الحليم الكريم ، لا إله إلّا اللّه العليّ العظيم ، سبحان اللّه ربّ السّموات السّبع و ربّ الأرضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ربّ العرش العظيم و الحمد للّه ربّ العالمين » . ( مفتاح الفلاح ، جيبى ، ص 41 - 42 ) .