مجتهد . و گمان آن است كه بر تقدير وجوب اگر حصّهء مذكوره را نيز به سادات مذكوره دهد به قدر احتياج و ضرورت ابراء ذمّه مىشود و ايشان را گرفتن جايز است چون صاحب به خود قرار دهد كه اين را به خمس مىدهم اگرچه دادنش بر من واجب نباشد .
پس در اوّل وقت ظهر كه معلوم شد روى به قبله كرده عورت خود را پوشانيده كه آن در مرد اندام پيش و پس است و در زن جميع بدن است غير از روى و دو سر دست و هر دو پشت پايها ، و مرد را جميع بدن پوشانيدن غير آن مواضعى كه زنان را واگذاشتن آن جايز است بهتر است ، به لباس پاك كه ابريشم و طلا نباشد ؛ اگر نماز گزارنده ، مرد باشد و نيز موى و پوست و جزء حيوانى كه گوشت آن را نخورند نباشد ، و حلال باشد به آن معنى كه در آب وضو معلوم شد . و زن را بهتر آن است كه در لباس حرير نماز نكند .
و در مكان حلال پاك از نجاستى كه به بدن و لباس سرايت نمايد نماز گزارد .
و سنت آن است كه اوّل هشت ركعت نماز سنّت ظهر را بگزارد ، در هر دو ركعت به يك سلام و در هر دو ركعت نيّت چنين نمايد كه : دو ركعت نماز سنّت ظهر ادا مىگزارم از براى خدا ، و در ركعت اوّل از دو ركعت اوّل بعد از فاتحه
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
بخواند و در ركعت دوّم
قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
و باقى افعال از تكبير و قرائت و ركوع و سجود و تشهد و سلام به طريق مقرّر است .
و بعد از فراغ از سنّت متوجه فرض ظهر شود و بهتر آن است كه اوّل ، نماز و قامت به طريق مشهور و مقرر بگويد و سنّت است كه دعاى مخصوص بعد از هريك را بخواند بعد از آن سه تكبير بگويد و دعا بخواند پس دو تكبير بگويد و دعا بخواند پس يك تكبير بگويد و اگر شش تكبير را پيوسته به يكديگر بگويد بىآنكه دعا در ميانهء آنها بخواند نيز جايز است و اگر نماز