و پيشانى را دور تر بر زمين نهد تا سر زانوها بر زمين رسد و پيشانى بر زمين نهد يا بر چيزى نهد كه از زمين بر آمده باشد كه خوردنى و پوشيدنى و معدنى نباشد ، و خاك بهتر است ، و افضل آن تربت حضرت امام حسين - عليه الصّلاة و السّلام - است و بهتر آن است كه بينى نيز بر خاك باشد .
و بايد كه چيزى كه پيشانى بر آن مىگذارد پاك باشد از نجاست خشك و تر .
و سنّت است كه چون خواهد به سجده رود اوّل دستها را بر زمين نهد بعد از آن زانوها را پس بعد از قرار گرفتن ، ذكر بگويد و بهتر آن سبحان ربّي الأعلى و بحمده است و سنّت است كه در حال سجده بر بينى خود نگاه كند پس سر بردارد و بنشيند و قرار گيرد و بهتر آن است كه مرد بر ران چپ نشيند و پشت پاى راست بر كف پاى چپ نهد و زن آهسته برخاسته هر دو سرون « 1 » و كف پايها بر زمين نهد و رانها و زانوها بر يكديگر چسبانيده بلند كند پس آرام گيرد و بهتر آن است كه به طريق سابق دستها را برداشته اللّه أكبر بگويد و بعد از آن أستغفر اللّه ربّي و أتوب إليه بگويد پس دستها برداشته به طريق مذكور اللّه أكبر بگويد پس سجدهء ديگر كند مثل سجدهء اوّل و بعد از خلاص از ذكر ، سر بردارد . و سنّت است كه هريك به طريق سابق نشيند و زن آهسته و راست برخيزد و مرد كج شده دستها بر زمين نهد و اوّل زانوها برداشته برخيزد و در حين برخاستن بحول اللّه و قوّته أقوم و أقعد و أركع و أسجد بگويد پس راست شده شروع در قرائت نمايد و به همان طريق فاتحه و سوره بخواند پس بهتر آن است كه به همان طريق دستها برداشته اللّه أكبر بگويد و قنوت بخواند و مشهور آن است كه در حال قنوت دستها برداشته تا برابر روى به سوى آسمان بدارد و در كفها نگاه
هامش
( 1 ) - ران .