و سبب غسل استحاضه آمدن خونى است كه از زنان از محلّ حيض مى آيد غير خون حيض و خون جراحت و خون بچه زائيدن و خون بكارت ، و اكثر اوقات تنك و سرد و زردرنگ مىباشد ، چون خون كمتر از خون حيض و بيشتر آن و بعد از بيشتر نفاس كه آن ده روز است بنابر احتياط جهت عبادات و اجتناب از محرّمات حيض اگر خون آيد ، و اگر خون بسيار آيد و غليظ باشد دور نيست كه تا هجده روز تواند صبر كرد و ترك عبادت نمود ، امّا بعد از ده روز عمل استحاضه كردن احوط و اولى است .
و مشهور در عمل استحاضه آن است كه پنبه در موضع خون نهد و بر بالاى آن خرقه « 1 » بندد و چون محلّ نماز شود ملاحظه كند اگر خون پنبه را آلوده كرده و به خرقه نرسيده باشد محل را بشويد و پنبه را تغيير كند و بعد از آن بى تأخير وضو كرده به طريق مذكور فى الحال متوجه نماز شود و همچنين مىكند براى هر نمازى و اين استحاضه قليله است ، و اگر پنبه را تر كرده و به خرقه رسيده باشد و سيلان كرده باشد اين استحاضهء كثيره است ، طهارت محل و تغيير پنبه و خرقه نموده وضو سازد و يك غسل كند جهت نماز ظهر و عصر اگر جمع نمايد و غسل ديگر جهت نماز شام و خفتن همچنين و غسل ديگر جهت نماز صبح ، و اگر سيلان نكرده باشد يك غسل از براى نماز صبح واجب باشد و بس ، و اين استحاضه متوسطه است ، و احتمال دارد كه اين نيز مثل كثيره باشد .
و نيّت غسل چنين كند كه : غسل استحاضه واجب حلالكننده نماز مىكنم براى خدا . پس آب بر سر ريزد و بر طريق سابق عمل نمايد و بعد از نماز اگر خون نيامده باشد به همين عمل اكتفا نموده نماز ديگر گزارد و اگر
هامش
( 1 ) - خرقه : تكهاى از پارچه . ( فرهنگ عميد ) .