مىگويند كه حسن ، مجرّد امر اوست و قبيح ، مجرد نهى او ، و هرچه از او صادر شود همه خوب است ، « 1 » ايشان را علم به پيغمبرى كسى حاصل شدن مشكل است . و اين ظاهر است .
ديگر اعتقاد بايد كرد به آنكه پيغمبر ما صلى اللّه عليه و آله و سلّم ، پيغمبر همهء مكلّفان است از زمانى كه به پيغمبرى برانگيخته شده تا انقراض اهل عالم .
و در قرآن و احاديث اشارهء به اين معنى هست مثل
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ
« 2 » ،
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
« 3 » .
و به آنكه بعد از آن ، پيغمبر نخواهد بود ؛ چه در قرآن فرموده كه :
وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ
« 4 » ؛ يعنى : « محمّد صلى اللّه عليه و إله و سلم رسول و پيغمبر خداست و آخر پيغمبران است » .
و ديگر اعتقاد بايد كرد كه پيغمبر معصوم است از همهء گناهان صغيره و كبيره ، عمدا و سهوا ، پيش از پيغمبر شدن و بعد از آن « 5 » و دليلش آن است كه اگر چنين كه مذكور شد نباشد ، مردم مطيع و منقاد او نمىگردند بلكه از او متنفّر و گريزان مىباشند و به اقوال و افعال او متوجّه نمىشوند ؛ پس فرستادن و پيغمبر ساختن او عبث و بىفايده مىشود . و به همين سببها مىبايد كه از عيوب منزّه و مبرّا باشد مثل كورى و كرى و گنگى و كجخلقى ؛ و بيدل و
هامش
( 1 ) - اشعريان معتقد به اين مقالند .
( 2 ) - سورهء سبأ ( 34 ) : 28 .
( 3 ) - سورهء انبياء ( 21 ) : 107 .
( 4 ) - سورهء احزاب ( 34 ) : 40 .
( 5 ) - ر ك : تنزيه الأنبياء ، ص 115 - 118 ، تنزيه نبيّنا محمّد صلى اللّه عليه و آله عن الذنب ؛ اسرار الحكم ، ص 402 - 403 ، 413 .