اين از جانب غير خدا نيست ، و مطابق دعواى آنكس باشد كه اگر مردمان در مقام رد و عدم و قبول آن شوند ، او گويد : پس شما نيز مثل آنچه من كردم بكنيد .
و نيز در اظهار معجز هيچ شك و شبهه نيست و همهكس قبول دارد و معجز آن حضرت بسيار است چون قرآن كه هرچند عربىگويان فصيح خواستند كه مثل سورهاى از آن بياورند ، نتوانستند و عاجز شدند و جدال و كشته شدن را اختيار نمودند ، و اين دليل واضح است بر عجز ايشان ؛ چرا كه تا توان ردّ خصم خود به گفتن شعرى و كلامى - كه دو سه آيه باشد - كرد ، هيچ عاقلى قبول اختيار جنگ كردن و كشته شدن و دادن اموال و اسباب و فرزندان به غارت ، نمىكند . و قرآن تا غايت هست و خواهد بود و هيچكس نتوانست كه مثل آن بياورد و بعد از اين نيز نخواهند توانست . پس به واسطهء دعواى آن حضرت و عجز مردمان - با وجود آنكه كمال قدرت داشتند بر ايجاد و گفتن كلام فصيح بليغ و در نهايت انكار حضرت و تكذيب او بودند و او را به دروغگويى و غلط گفتن منسوب مىكردند و مىگفتند كه فرستادهء خدا نيست و غايت دشمنى با آن حضرت داشتند و مىخواستند كه او را دروغگو و ديوانه ظاهر سازند مثل ابى جهل و ابى لهب عليهم اللعنة - و اختيار جنگ ايشان ، ما را علم يقينى حاصل شده كه قرآن از جانب خداست و آن حضرت ، پيغمبر بر حق است . پس هرچه در قرآن باشد حق و صدق باشد و همچنين هرچيز كه آن حضرت فرموده و كرده .
ديگر از معجزات آن حضرت شقّ قمر است « 1 » و تسبيح گفتن سنگريزه
هامش
( 1 ) - ر ك : صحيح البخارى ، ج 3 ، ص 1404 - 1405 ، باب انشقاق القمر ، ح 3655 - 3658 ؛ فضائل الخمسة ، ج 1 ، ص 70 - 71 به نقل از بخارى ، ترمذى ، احمد بن حنبل ؛ اثبات الهداة ، ج 1 ، ص 362 ، ح 448 .