آيا كافر نشدهاند به آنچه داده شد موسى را پيش ازين گفتند دو سحراند موافق يكديگر شده و گفتند هر آئينه ما بهر يك كافرانيم ( 48 )
28 / 49
بگو پس بياريد كتابى فرودآمده از نزديك خدا كه وى راه نمايندهتر باشد ازين دو تا پيروى او كنيم اگر راست گوئيد ( 49 )
28 / 50
پس اگر قبول نكنند سخن ترا پس بدانكه جزين نيست كه پيروى مىكنند خواهش نفس خود را و كيست گمراهتر از كسى كه پيروى خواهش نفس خود كند بدون راهنمائى از خدا هر آئينه خدا راه نمىنمايد گروه ستمكاران را ( 50 )
28 / 51
و هر آئينه در پى آورديم براى ايشان اين قرآن را تا بود كه ايشان پند پذيرند ( 51 )
28 / 52
آنان كه دادهايم ايشان را كتاب پيش از قرآن ايشان به قرآن ايمان مىآرند ( 52 )
شرح
أَ وَ لَمْ يَكْفُرُواآيا كافر نشدند يعنى كافر شدند ابناى جنس ايشان از مشركان قبطبِما أُوتِيَ مُوسى مِنْ قَبْلُبهآنچه دادند موسى را پيش ازين يعنى از آيات تسعهقالُواگفتند قبطيانسِحْرانِدو خداوند سحر يعنى موسى و هارونتَظاهَراهم پشت شدند در اظهار خوارق عادات گفتند مشركان عرب كه دو سحر معاون يكديگر يعنى توريت و قرآنوَ قالُواو گفتند قبطيان يا مشركان مكّهإِنَّا بِكُلٍّبه درستى كه ما بهر يك ازين دو سحر يا بجميع پيغمبران و كتب ايشانكافِرُونَناگرويدگانيمقُلْ فَأْتُوابگو پس بياريدبِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللَّهِكتابى از نزديك خداى تعالى كه باشدهُوَ أَهْدىآن كتاب راهنمايندهترمِنْهُماازين دو كتاب كه بر من و موسى نازل شد تا منأَتَّبِعْهُپيروى كنم آن راإِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَاگر بهستيد شما راستگويان كه تورات و قرآن سحرستفَإِنْ لَمْ يَسْتَجِيبُواپس اگر اجابت نكنندلَكَمر ترا و كتاب نيارندفَاعْلَمْ أَنَّماپس بدانكه جزين نيست كه ايشانيَتَّبِعُونَپيروى مىكنندأَهْواءَهُمْآرزوهاى خود را بىدانشى و حجّتىوَ مَنْ أَضَلُّو كيست گمراهترمِمَّنِ اتَّبَعَاز ان كسى كه پيروى كندهَواهُهواى خود رابِغَيْرِ هُدىًبه غير راهنمونى و بصيرتىمِنَ اللَّهِاز نزديك خداى تعالىإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداى تعالىلا يَهْدِيراه نمىنمايد و به منزل نمىرساندالْقَوْمَ الظَّالِمِينَگروهى ستمكاران را كه متابع نفس و هواى خوداندوَ لَقَدْ وَصَّلْناو به درستى كه پيوند داديم و درهم پيوستيملَهُمُ الْقَوْلَبراى ايشان سخن را يعنى از پى درآورديم دعوت را به حجت و مواعظت را بمواعيد و قصص را بامثال و نصايح را بعبرتها يا قرآن را پيوسته فرستاديم آيتى بعد از آيتى و سورتى بعد از سورتىلَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَشايد كه ايشان پندپذير گردند و درو تامل كرده به دو بگروندالَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَآنان را كه داديم آنها را كتاب يعنى توريتمِنْ قَبْلِهِپيش از قرآنهُمْ بِهِايشان به قرآنيُؤْمِنُونَمىگروند بقول جمعى مراد مؤمناناند از يهود چون ابن سلام و اصحاب او و اشهر آنست كه كتاب انجيل باشد و مراد چهل ترسا از اهل حبشه و شام باشد كه در مكّه به ملازمت حضرت رسالتپناه عليه الصلاة و السلام آمده ايمان آوردند و اين سوره مكى است و ايمان ابن سلام و اصحاب او در مدينه بوده مگر گويند كه اين آيت مدنى است .