2 / 153
اى مسلمانان مدد جوئيد در تحصيل ثواب آخرت بصبر و نماز هر آئينه خدا با صابران است ( 153 )
2 / 154
و مگوئيد كسى را كشته شود در راه خدا كه ايشان مردگانند بلكه ايشان زندهاند و ليكن شما آگاه نمىشويد ( 154 )
2 / 155
و هر آئينه بيازمائيم شما را به چيزى از ترس و گرسنگى و نقصان مالها و جانها و ميوهها و بشارت ده صابران را ( 155 )
2 / 156
آنان كه چون برسد بديشان سختى گويند هر آئينه ما از آن خدائيم و هر آئينه ما بسوى وى بازخواهيمگرديد ( 156 )
2 / 157
اين گروه بر ايشان است درودها از پروردگار ايشان و بخشايش و ايشانند راهيافتگان ( 157 )
شرح
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوااى گروه گرويدگاناسْتَعِينُوايارى خواهيد بقيام بر حقوق الهىبِالصَّبْرِبه شكيبائى كه كليد در نجات استوَ الصَّلاةِو به نماز كه مجمع العبادات استإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خداىمَعَ الصَّابِرِينَبا صابران است بحفظ و حمايت و نصرت و رعايتوَ لا تَقُولُواو مگوئيدلِمَنْ يُقْتَلُمر آن كس را كه كشته شودفِي سَبِيلِ اللَّهِدر راه خداى يعنى در جهادأَمْواتٌكه ايشان مردگانند صحابه رض بعد از حرب بدر ذكر شهدا مىكردند و بعضى بر سبيل تحسر مىگفتند كه بيچاره فلان كه در روز بدر جان شيرين بداد و از نعمت حيات و لذّت نعيم دنيا محروم شد حق سبحانه فرمود كه ايشان را مرده مخوانيدبَلْ أَحْياءٌبلكه ايشان زندگانند در حضرت ماوَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَو ليكن شما نمىدانيد كيفيّت آن حيات را زيرا كه ادراك آن بعقل متصور نيستوَ لَنَبْلُوَنَّكُمْو هرآئينه مىآزمائيم شما را يعنى با شما معامله آزمايندگان مىكنيم و اگرچه بر علم ما هيچ پوشيده نيست و آن آزمايش بچه چيز استبِشَيْءٍبه چيزى اندكمِنَ الْخَوْفِاز بيم دشمن در غزاوَ الْجُوعِو گرسنگى و قحط و تنگىوَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِو نقصان بعضى مالها كه به تاراج حادثات رودوَ الْأَنْفُسِو نقصان در نفسها به بيمارى و ضعف و شيبوَ الثَّمَراتِو نقصان ميوهها بآفات سماوى و ارضى يا مرگ فرزندان كه ثمرهء باغ دلندوَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَو بشارت ده صبركنندگان را بهر كرامت كه ممكن استالَّذِينَآنان كهإِذا أَصابَتْهُمْچون برسد ايشان رامُصِيبَةٌدشوارى و زحمتى و گفتهاند هر حادثه مكروه كه بر بنده رسد مصيبت است و آن صابران در وقت وقوع مصيبتقالُواگويندإِنَّا لِلَّهِما از ان خداونديم اقرار است بانقياد حكم قضا و اتصاف به تسليم و رضاوَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَو ما بسوى حق بازگردندگانيم اعتراف است به بعث و نشورأُولئِكَآن گروه كه در مصائب رجوع به كلمه استرجاع نمايندعَلَيْهِمْبر ايشان استصَلَواتٌرحمتهامِنْ رَبِّهِمْاز پروردگار ايشانوَ رَحْمَةٌو نعمت و گفتهاند مراد از رحمت بهشت چه بهشت را رحمت گفته است آنجا كه و اما الذين ابيضت وجوههم ففى رحمة اللّهوَ أُولئِكَو آن كسانهُمُايشانند نه غير ايشانالْمُهْتَدُونَراهيافتگان برضا و تسليم يا به كلمهء استرجاع كه موجب ثواب عظيمتر است سعيد بن جبير رح فرموده كه كلمه استرجاع را از جميع امم مرحومه بدين امت عطا فرمودهاند و بس و گرنه بايستى كه يعقوب ع بوقت فقدان يوسف ع بجاى يا اسفارإِنَّا لِلَّهِگفتى و فاروق رض چون اين آيت خواندى گفتى نعم العدلان يعنى صلاة و رحمت نيك دو هم سنگند و نعم العلاوة يعنى اهتدا خوش سربارى است