9 / 61
و از ايشان آنانند كه آزار مىدهند پيغامبر را و مىگويند وى سبك گوش است بگو وى سبك گوش نيكو است براى شما باور مىكند گفته خدا را و قبول مىكند مشورت مسلمانان را و رحمت است براى اهل ايمان از شما و آنان كه ايذا مىدهند پيغمبر خدا را ايشانراست عذاب درددهنده ( 61 )
9 / 62
سوگند مىخورند به خدا براى شما تا رضامند كنند شما را و خدا و رسول او سزاوارترند به آنكه رضامند سازند آن را اگر مسلمانند ( 62 )
9 / 63
آيا نمىدانند كه هر كه خلاف كند با خدا و رسول او پس هر آئينه او راست آتش دوزخ جاويدان آنجا اينست رسوائى بزرگ ( 63 )
شرح
وَ مِنْهُمُو از منافقانالَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّآنانند كه مىآزارند پيغمبر راوَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌو مىگويند كه او مردى است سخن شنوا كه هر چه با او مىگويند استماع مىكندقُلْبگو اى محمد ايشان را كه اوأُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْشنونده خير است مر شما را يعنى او اذن است نه بر وجهى كه شما از روى مذمت مىگوئيد بلكه شنونده و قبولكننده نيكوستيُؤْمِنُ بِاللَّهِتصديق مىكند خداى را در هر چه گفته و مىگويدوَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَو تصديق مىكند مؤمنان را و سخن ايشان را بعز قبول مىرساند بسبب خلوص نيات ايشانوَ رَحْمَةٌو او سبب رحمت استلِلَّذِينَ آمَنُوامر آن كسان را كه اظهار ايمان كردندمِنْكُمْاز شما يعنى نه آنست كه بقول شما دانا نيست صدق و كذب شما مىداند اما پرده از روى كار شما برنمىدارد و از روى رحمت رفق شما مىنمايدوَ الَّذِينَ يُؤْذُونَو آنان كه مىآزارند بقول و فعلرَسُولَ اللَّهِفرستاده خدا رالَهُمْمر ايشان راستعَذابٌ أَلِيمٌعذابى دردناك در آخرتيَحْلِفُونَ بِاللَّهِسوگند مىخورند به خدالَكُمْبراى شما اى مسلمانان بر آنكه منافق نيستندلِيُرْضُوكُمْتا شما را خوشنود سازند از خودوَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُو خداى و رسول اوأَحَقُّسزاوارترندأَنْ يُرْضُوهُبهآنكه خوشنود سازند از خود منافقان وى را يعنى رسول را چه سخن در ايذاء و ارضاى رسول است و گفتهاند خدا را و توحيد ضمير دلالت بر تلازم رضائين دارد يعنى خوشنودى خداى وابسته خوشنودى رسول اوست پس خداى و رسول خداى را خوشنود بايد ساختإِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَاگر هستند مؤمنان چنانچه گمان مىبرندأَ لَمْ يَعْلَمُواآيا نمىدانندأَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَآنكه هر كس خلاف كند با خداوَ رَسُولَهُو با رسول او و از حد درگذراندفَأَنَّ لَهُپس سزاوار است آنكه باشد مر او رانارَ جَهَنَّمَآتش دوزخخالِداً فِيهادر حالتى كه جاويد باشد در آنذلِكَآن خلود در دوزخالْخِزْيُ الْعَظِيمُرسوائى بزرگ است در اسباب نزول از قول مجاهد رح آوردهاند كه منافقان در ميان يكديگر پيغمبر خداى را سخنآزماى و متردد راى مىگفتند و به فسوس و استهزا سخنان او ادا مىكردند و بعضى از ايشان تمنا مىبردند كه چه بودى كه ما را صد تازيانه زدندى و از آسمان آيتى نيامدى كه سبب فضيحت ما شدى اين آيت نازل شد .