تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
5 / 119 گويد خدا كه اين روزيست كه نفع كند در آن راست‌گويان را راستى ايشان ايشان را باشد بوستانها مىرود زير آن جويها جاويدان آنجا هميشه خوشنود شد خدا از ايشان و خوشنود شدند ايشان از خداى اينست رستگارى بزرگ ( 119 ) 5 / 120 خدا را هست پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست و او بر همه چيز تواناست ( 120 )

[ سوره أنعام ]

بنام خدا بخشاينده مهربان 6 / 1 ستايش آن خداى راست كه آفريد آسمانها و زمين و پيدا كرد تاريكيها و روشنى باز كافران با پروردگار خود برابر مىكنند ( 1 )
شرح
قالَ اللَّهُگفت خداى تعالى مراد آنست كه گويد خداى تعالى و ايراد لفظ ماضى براى تحقق وقوع است كانه كه قيامت قائم شد و خداى گفتهذا يَوْمُاين روزى است كه درين روزيَنْفَعُ الصَّادِقِينَسود مىرساند راست‌گويان راصِدْقُهُمْراستى كه واقع شده است از ايشان در دنيالَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِيمر اين صادقان را بهشتهاست كه مىرودمِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُاز زير درختان آن جويهاخالِدِينَ فِيهادر حالتى كه جاويد باشند در انأَبَداًهميشه تاكيد است در خلود يعنى زمان بودن ايشان نهايت نداردرَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْخوشنود گشت خداى از ايشان به طاعتوَ رَضُوا عَنْهُو خوشنود گشتند ايشان ازو به نيل كرامتذلِكَاين دخول جنان و حصول رضوانالْفَوْزُ الْعَظِيمُرستگارى بزرگستلِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِمر خداى راست پادشاهى آسمانها و زمينهاوَ ما فِيهِنَّو آنچه در سماوات و و ارضين استوَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌو او بر همه چيزها تواناست به قدرتى كه از عجز و ضعف منزه و مقدس تبارك و تعالى و تقدس

سورة الأنعام

مكّيّة و هى مائة و خمس او ستّ و ستّون آيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِهمه ستايش‌ها مر خداى راست و مرجع همه ثناها حضرت كبرياستالَّذِيآن خداوندى كه بقدرت كاملهخَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَبيافريد آسمانها را بىعمدى و مددى و زمين را بىاصلى و مادهوَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَو پيدا كرد تاريكيها و روشنى را ردّ قول مجوسست كه گفته‌اند اللّه خالق نورست و شيطان آفريننده ظلمت حق سبحانه فرمود كه نور و ظلمت هر دو مخلوق من‌اند و بعضى برانند كه مراد از ظلمت و نور شب و روزست و گفته‌اند جهل و علم و يا معصيت و طاعت يا نار و جنّت و در انوار فرموده كه هدى و ضلالت و ازين جهت ظلمت را بلفظ جمع آورده كه ضلالت متعددست و نور را بلفظ واحد ايراد كرد كه هدى يكيست و در بحر الحقائق فرموده كه بيافريد آسمان دل و زمين نفس را و پيدا كرد ظلمات نفوس از صفات بهيمى حيوانى و اخلاق سبعى شيطانى و ظاهر ساخت نور قلوب را از اوصاف ملكى روحانى و اخلاق ملكى ربانىثُمَّپس با اين همه دلائل و آياتالَّذِينَ كَفَرُواآنان كه كافر شدندبِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَبا پروردگار خود برابر مىدهند بتان را يا عدول مىكنند از پرستش آفريدگار خود به عبادت غير او .
قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 269 | ترجمه شاه ولى الله دهلوى ( 910 ه - ) وتفسير ملاحسين الواعظ الكاشفى ( 1176 ه - )