5 / 113
گفتند مىخواهيم كه بخوريم ازان خوان و آرام گيرد دلهاى ما و بدانيم كه راست گفتى با ما و باشيم بر نزول آن از گواهان ( 113 )
5 / 114
گفت عيسى پسر مريم بار خدايا اى پروردگار ما فرودآر بر ما خوانى پر از طعام از آسمان تا باشد عيدى براى ما و براى اوائل امت ما و آخر امت ما و معجزه از جانب تو و روزى ده ما را و تو بهترين روزىدهندگانى ( 114 )
5 / 115
گفت خدا من فرودآورندهام آن را بر شما پس هر كه از شما كافر شود بعد ازين پس من تعذيب كنم او را عذابى كه تعذيب نكنم هيچيك را از اهل عالم ( 115 )
شرح
قالُواگفتند از روى تمهيد معذرت كه ما در قدرت كامله او شك نداريم و ليكننُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهامىخواهيم كه بخوريم طعامى از ان مائدهوَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُناو آرام گيرد دلهاى ما بانضمام علم عيانى با دانش بيانى يعنى مشاهده ما باستدلال جمع شودوَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَناو بدانيم كه تو راست گفتى با ما در آنكه هر چه از خداى در خواهيد بشما ارزانى داردوَ نَكُونَ عَلَيْهاو باشيم بر آن مائدهمِنَ الشَّاهِدِينَاز گواهان وقتى كه از ما گواهى طلبند از ابن عباس رض منقولست كه چون حواريان طلب مائده كردند عيسى ع فرمود كه سى روز روزه داريد آنگه از خداى تعالى بطلبيد آنچه مىخواهيد حواريان سى روز روزه داشتند پس گفتند يا عيسى ع ما براى هر كه اين كار مىكرديم ما را طعام مىداد پس از خداى تعالى درخواه تا ما را طعام دهد سلمان فارسى رض نقل مىكند كه چون حواريان سؤال مائده كردند عيسى ع پشمينه درپوشيد و دعا كرد چنانچه حق تعالى فرمودقالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَگفت عيسى پسر مريماللَّهُمَّاى خداوند ما اللهم كلمه بزرگوارست ابو رجا عطاردى گفته كه هفتاد نام از نامهاى الهى در ميم اللهم تعميه است و از نضر بن شميل نقل مىكنند كه هر كه گويد اللهم خداى را به همه نامها خوانده باشد عيسى ع در وقت طلب مائده حق سبحانه را بدين كلمه خواند پس گفترَبَّنااى پروردگار ماأَنْزِلْ عَلَيْنافروفرست بر مامائِدَةً مِنَ السَّماءِخوانى از آسمانتَكُونُ لَنا عِيداًكه باشد آن خوان ما را عيدى يعنى وقت نزول آن عيدى باشدلِأَوَّلِنامر اهل زمان ما راوَ آخِرِناو آن را كه از پس ما آيند يا اول ما و آخر ما از ان خوان بهره يابندوَ آيَةً مِنْكَو باشد آن خوان آيتى يعنى علامتى صادر از حضرت تو بر كمال قدرت تو و صحت رسالت منوَ ارْزُقْناو روزى كن ما را از ان خوان يا توفيق شكر بر آنوَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَو تو بهتر روزىدهندگانىقالَ اللَّهُگفت خداىإِنِّي مُنَزِّلُهابه درستى كه من فروفرستندهام اين خوان راعَلَيْكُمْبر شما جهت اجابت سؤال شمافَمَنْ يَكْفُرْپس هر كه كافر شودبَعْدُ مِنْكُمْبعد نزول مائده از شمافَإِنِّي أُعَذِّبُهُپس من او را عذاب كنمعَذاباًعذابكردنى چنانچهلا أُعَذِّبُهُآن عذاب نهكنمأَحَداً مِنَ الْعالَمِينَيكى را از عالميان پس حق تعالى دو قطعه ابر فرستاد و سفره سرخ در ميان ايشان بود تا به زمين آمدند و سفره از ميان ايشان پيش حواريان افتاد عيسى ع بگريه درآمد و گفت اللّهم اجعلنى من الشاكرين و ديگر فرمود كه خدايا اين خوان را رحمت گردان و عقوبت مگردان پس وضو ساخت و نماز گذارد و بگريست و گفتبسم اللّه خير الرازقين و منديل از سر سفره برداشت خوانى پديد آمد آراسته و برو ماهى بريان كه پوست و خار نداشت و روغن از وى مىچكيد نزديك سر او نمك و نزديك دم او سركه و بر حوالى آن انواع ترها مگر گندنا و پنج گرده نان بر خوان نهاده بر يكى زيتون و بر دويمى عسل و بر سوم روغن و بر چهارم پنير و بر پنجم قديد شمعون برخاست كه يا روح اللّه اين از طعام دنياست يا از طعام آخرت عيسى ع فرمود كه از هيچ كدام نيست بلكه طعاميست كه حق سبحانه بقدرت خود ايجاد كرده بخوريد آنچه طلب كردهايد و شكر گوئيد تا نعمت زياده شود گفتند يا روح اللّه اگر درين آيت آيتى ديگر بما نمائى كه موجب ازدياد يقين شود عيسى ع به آن ماهى بريان فرمود كه زنده شو بفرمان خدا تعالى ماهى فى الحال به جنبش آمد عيسى ع فرمود كه به حال اول شو باز همان ماهى بريان شد پس حواريان از تهديد ربانى ترسان شده از ان مائده نخوردند و عيسى ع فرمود تا درويشان و بيماران و معلولان را طلبيدند و گفت بخوريد كه شما را عطاست و ديگران را بلاست هزار و سه صد تن از ان طعام بخوردند و هيچ چيز بران خوان از آنچه بود كم نشد هيچ فقيرى از ان طعام نخورد الا كه توانگر شد و هيچ بيمارى ننوشيد الا كه شفا يافت پس مائده به آسمان رفت و ديگر روز چاشتگاه بازآمد و اغنيا و فقرا هم از ان تناول نمودند بعد
از چهل روز غائب شد روزى مىآمد و روزى نمىآمد همچو ناقه صالح ع پس وحى آمد كه اى عيسى ع مائده ما را به فقرا ده نه به اغنيا ، توانگران ازين حكم مضطرب شده در مائده شك آوردند و آن را بر جادوى حمل كردند و هشتاد و سه تن و بقول صاحب معالم سى صد و سى تن مسخ شدند به صورت خوك و بعد از سه روز بمردند .