تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 265

مساهمون:

ص٢٦٥
5 / 108 اين اسلوب نزديك‌تر است به آنكه بيارند گواهى را بر وجه آن يعنى بر وجه كه بايد در گواهى دادن يا بترسند از آنكه رد كرده شود سوگندها بعد سوگندهاى ايشان و بترسيد از خدا و بشنويد حكم او را و خدا راه نمىنمايد گروه فاسقان را ( 108 ) 5 / 109 ياد كن آن روز كه جمع كند خدا پيغامبران را پس بگويد چه جواب داده شد شما را گويند هيچ دانش نيست ما را هر آئينه توئى دانندهء امور پنهانى ( 109 ) 5 / 110 آن وقت كه گويد خداى تعالى اى عيسى پسر مريم ياد كن نعمت مرا بر خويش و بر والدهء خويش چون قوت دادم ترا بروح القدس يعنى بركات حظيرة القدس سخن مىگفتى با مردمان در گهواره و در حالت معمرى و چون آموختم ترا كتاب و دانش و توريت و انجيل و چون پيدا مىكردى
شرح
ذلِكَاين حكم كه كرديم از ردّ يمين بشاهدأَدْنىنزديك‌تر استأَنْ يَأْتُوابه‌آنكه بيايند گواهانبِالشَّهادَةِبگواهىعَلى وَجْهِهابر وجهى كه حق آنستأَوْ يَخافُواو نزديك‌تر است به‌آنكه بترسندأَنْ تُرَدَّ أَيْمانٌاز آنكه رد كرده شود سوگند بر مدعيانبَعْدَ أَيْمانِهِمْبعد از سوگند ايشان خورده‌اند و مدعى سوگند خورد و ايشان بظهور خيانت و سوگند دروغ رسوا شوندوَ اتَّقُوا اللَّهَو بترسيد از خداى به خوردن سوگند دروغوَ اسْمَعُواو بشنويد امر خداى را بسمع اجابتوَ اللَّهُو خداىلا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَراه نه‌نمايد فاسقان را كه خائنان و گواهان دروغ‌انديَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَياد كنيد روزى را كه خداى جمع گرداند پيغمبران رافَيَقُولُپس گويد مر ايشان راما ذا أُجِبْتُمْبچه چيز اجابت كرده شديد يعنى قوم شما شما را در چه چيز اجابت كرده‌اند وقتى كه ايشان را بتوحيد دعوت كرديد سؤال براى توبيخ منكرانست يا به جهت اداى شهادت انبياء بر مؤمنان و امت ايشانقالُواگفتند پيغمبرانلا عِلْمَ لَناهيچ علمى نيست ما را در جنب علم تو يا هيچ دانشى نيست ما را به چيزى الا آنكه تو او را به از ما مىدانىإِنَّكَ أَنْتَبه درستى كه توئىعَلَّامُ الْغُيُوبِداننده نهانيها پس تو مىدانى كه با ما چه ظاهر كردند بر زبان و چه در دل نهان داشتند و چه چيز اجابت نمودند و چه چيز را انكار كردندإِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَياد كن اى محمد صلى اللّه عليه و سلّم چون گفت خداى عيسى پسر مريم رااذْكُرْ نِعْمَتِيياد كن نعمت مرا كه افاضت كردمعَلَيْكَ وَ عَلى والِدَتِكَبر تو و بر مادر توإِذْ أَيَّدْتُكَياد آر كه چون تقويت كردم ترابِرُوحِ الْقُدُسِبجبرئيل يا بكلامى كه بدان احياى دين كردى يا احياى موتى و گفته‌اند روح القدس انجيل استتُكَلِّمُ النَّاسَسخن مىگوئى با مردمفِي الْمَهْدِدر گهواره و آن معجزه تو بودوَ كَهْلًاو سخن گوئى در حالت كهولت يعنى كلام تو در حالت طفوليّت و كهولت از روى فصاحت و بلاغت يك سال‌ست بدين آيت استدلال مىكنند بر نزول عيسى عليه السلام چه باتفاق علما قبل از سن كهولت به آسمان رفته و در همان سن نازل خواهد شد و در زمين بسن كهولت خواهد رسيدوَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَو ديگر ياد كن اى عيسى چون بياموختم ترا كتاب يعنى كتابت و خطوَ الْحِكْمَةَو فهم چيزهاوَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَو معانى و حقائق توريت و انجيلوَ إِذْ تَخْلُقُو ياد كن آن را كه مىسازى .
قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 265 | ترجمه شاه ولى الله دهلوى ( 910 ه - ) وتفسير ملاحسين الواعظ الكاشفى ( 1176 ه - )