تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قرآن مجيد مترجم مع تفسير حسينى ( فارسى ) — صفحة 1185

مساهمون:

ص١١٨٥
52 / 47 و هر آئينه ستمكاران را عذابى است غير اين و ليكن اكثر ايشان نمىدانند ( 47 ) 52 / 48 و صبر كن بانتظار حكم پروردگار خود هر آئينه تو حضور چشم مائى و به پاكى ياد كن با ستايش پروردگار خود وقتى كه بصبح پرخيزى ( 48 ) 52 / 49 و بعض اوقات شب به پاكى ياد كن خدا را و عقب غائب شدن ستارها نيز ( 49 )

[ سوره نجم ]

بنام خداى بخشاينده مهربان 53 / 1 قسم ستاره چون فروافتد ( 1 ) 53 / 2 گمراه نشد اين يار شما و غلط نكرد راه را ( 2 ) 53 / 3 و سخن نمىگويد از خواهش نفس ( 3 )
شرح
وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواو به درستى كه مر آنان راست كه كافر شدندعَذاباً دُونَ ذلِكَعذابى غير از عذاب آخرت كه عذاب قبر است يا مؤاخذه در دنيا بقتل روز بدر و قحط هفت سالوَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْو ليكن بيشتر كفّارلا يَعْلَمُونَنمىدانند اين راوَ اصْبِرْو شكيبائى كنلِحُكْمِ رَبِّكَمر حكم پروردگار خود را درباره ايشان به مهلت دادن ايشان و به مشقت كشيدن تو از ايشانفَإِنَّكَبه درستى كه توبِأَعْيُنِنادر نگاهداشت مائى و ما مىبينيم ترا و محافظت تو مىكنيموَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَو نماز گذار بفرمان آفريدگار خودحِينَ تَقُومُوقتى كه برخيزى از خواب يا بگو سبحانك اللّهم و بحمدك زمانى كه قيام كنى براى نماز يا چون از مجلس برخيزى بگو سبحانك اللهم و بحمدك اشهد ان لا إله الا انت استغفرك و اتوب اليك در خبر است كه چون بوقت قيام از مجلس اين كلمات بگويند كفارت باشند هر لغوى و لهوى كه دران مجلس واقع شده باشدوَ مِنَ اللَّيْلِو در بعضى از شبفَسَبِّحْهُپس نمازگزار براى او كه عبادت در شب از ريا دورترست و بر نفس سخت‌تروَ إِدْبارَ النُّجُومِو نمازگزار در عقب برگشتن نجوم يعنى بعد از غيبوبت و خفاى ايشان بضوء صبح مراد دو ركعت سنت است قبل از صلاة فجر و صاحب موضح و جمعى ديگر برانند كه مراد نماز صبح است

سورة النجم

مكية و هى اثنتان و ستون آيةبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِچون حضرت رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم دعوت آشكارا كرد اهل شرك آغاز طعن كردند و گفتند محمد ص گمراه شد از دين پدران و خطا كرد حق سبحانه فرمودوَ النَّجْمِبه حق ستارهإِذا هَوىچون طلوع كند يا غروب نمايد مراد همه ستارگانند كه راهنماى مسافرانند در بحر و بر يا كواكبى كه بوقت ولادت آن حضرت صلاة اللّه و سلامه عليه به زمين نزديك آمده يا آنها كه رجم مىكنند شياطين را در زمان استراق سمع نزد بعضى نجم ثريّا است يا زهره يا زحل و گفته‌اند مراد نجوم قرآن‌اند و هوا بمعنى نزل يعنى سوگند بسور و آيات قرآن چون فرود آمد و بقول جمعى نجم گياهى است كه او را ساق نباشد و هوا بمعنى سقط و از امام جعفر صادق رحمه اللّه عليه مرويست كه مراد از ستاره وجود محمديست صلى اللّه عليه و سلّم كه فرود آمد از آسمان در شب معراج و در لباب گويد كه مراد همان وجود حضرتست صلى اللّه عليه و سلم چون بالا رفت بمعراج چه از هوا هر دو معنى اخذ مىتوان كرد و نزد محققان سوگند ياد كرده به ستاره دل محمد ص كه بر فلك توحيد منقطع شده از ما سوى جواب قسم اينكهما ضَلَّ صاحِبُكُمْگمراه نشد صاحب شما يعنى محمد صلى اللّه عليه و سلّم و تسميه صاحب جهت آنست كه پيغمبر ص مأمور بود بصحبت كافران جهت دعوت ايشانوَ ما غَوىو خطا نكرد و معتقد هيچ باطلى نشدوَ ما يَنْطِقُو سخن نمىگويدعَنِ الْهَوىاز هواى نفس خود يا به آرزوى طبع خود يعنى بباطل تكلم نمىكند و اصل معنى آنست كه نطق او به قرآن از هواى نفس او نيست .