51 / 56
و نيافريديم جن و انس را مگر براى آنكه پرستند مرا ( 56 )
51 / 57
نمىخواهم از ايشان رزق را و نمىخواهم كه مرا طعام دهند ( 57 )
51 / 58
هر آئينه خدا همونست رزقدهنده خداوند توانائى زورآور ( 58 )
51 / 59
پس هر آئينه آنان را كه ستم كردهاند نصيبه است يعنى از عقوبت مانند نصيبه ياران گذشته ايشان پس بايد كه شتاب طلب نكنند از من ( 59 )
51 / 60
پس واى كافران را ازان روز ايشان كه وعده داده مىشوند ( 60 )
[ سوره طور ]
بنام خداى بخشاينده مهربان
52 / 1
قسم به كوه طور ( 1 )
52 / 2
و قسم بكتاب نوشتهشده ( 2 )
52 / 3
در كاغذ گشاده ( 3 )
52 / 4
و قسم به خانه معمور يعنى آنكه در آسمان است ( 4 )
شرح
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَو نيافريديم پريان و آدميان را از اهل ايمانإِلَّا لِيَعْبُدُونِمگر تا مرا پرستند يا نيافريديم مجموع ايشان را مگر امر كنيم به عبادت و همه را امر كردهايم و ما امروا الا ليعبدوا اللّه و مجاهد گفت نيافريديم ايشان را مگر تا مرا بشناسند و همه او را مىشناسند غايتش اينكه بعضى فرمان نمىبرند و برخى در عبادت شريك مىگيرند و دقايق اين آيت و حقايق اشارت حواله بجواهر التفسير استما أُرِيدُ مِنْهُمْنمىخواهم از آفريدگان خودمِنْ رِزْقٍهيچ روزىوَ ما أُرِيدُ أَنْ يُطْعِمُونِو نمىخواهم كه طعام دهند مرا بلكه رزق دادن و اطعام صفت من است و بسإِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُبه درستى كه خدا اوست روزىدهنده بندگان نه غير اوذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُخداوند تواناى استوار در قدرت خود و در ترجمه رشف در معنى قوى و متين آورده كه قدرت قاهرهاش دليل قوة بالغه گشته و شدّت قوتش حجت متانت قدرت شده و در كارسازى متانتش را فتورى و نه در روزىدهى و بندهنوازى قدرتش را قصورى نظمرساند رزق بر وجهى كه شايد * بسازد كارها نوعى كه بايدبه روزى بىنوايان را نوازد * به رحمت بىكسان را كار سازدفَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواپس به درستى كه مر آنان راست كه ستم كردند به خود بكفر يعنى اهل مكهذَنُوباًبهره از عذاب -مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْمانند بهره ياران ايشان از كفار گذشته يعنى بديشان خواهد رسيد آنچه بدانها رسيدهفَلا يَسْتَعْجِلُونِپس بايد كه شتاب نكنند در طلب آنفَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُواپس واى مر آنان را كه كافر شدندمِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَاز عذاب روز ايشان آن روزى كه وعده داده شدهاند بهآنكه آن روز قيامت است يا روز بدر و اللّه اعلم بالصواب