40 / 29
اى قوم من شما را است پادشاهى امروز غالب شده در زمين پس كه نصرت دهد ما را از عذاب خدا اگر بيايد بما گفت فرعون مصلحت نمىدهم شما را مگر آنچه ادراك مىكنم و دلالت نمىكنم شما را مگر به راه راستى ( 29 )
40 / 30
و گفت شخصى كه ايمان آورده بود اى قوم من هر آئينه من مىترسم بر شما از مانند روز جماعتهاى پيشين ( 30 )
40 / 31
مانند صورت حال قوم نوح و عاد و ثمود و آنان كه بعد از ايشان بودند و خدا اراده ستم نمىكند بر بندگان ( 31 )
40 / 32
و اى قوم من هر آئينه من مىترسم بر شما از روز آواز دادن با يكديگر ( 32 )
شرح
يا قَوْمِاى گروه منلَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَمر شما را است بادشاهى امروزظاهِرِينَدر حالتى كه غالبانيد بر بنى اسرائيل و برتر از ايشانفِي الْأَرْضِدر زمين مصرفَمَنْ يَنْصُرُناپس كيست كه يارى دهد ما را و حمايت كندمِنْ بَأْسِ اللَّهِاز عذاب خداى تعالىإِنْ جاءَنااگر بيايد بما پس قصد موسى ع مكنيد و دست ازو بازداريدقالَ فِرْعَوْنُگفت فرعون مر آن مؤمن را كه از قتل موسى عليه السلام نهى مىكرد و جمعى ديگر را كه نزد وى حاضر بودندما أُرِيكُمْ إِلَّا ما أَرىننمودم شما را مگر آنچه من مىبينم يعنى بشما نمودم راه صواب در كشتن او و ديده بودم صلاحى در انوَ ما أَهْدِيكُمْو راه نمىنمايم شما راإِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِمگر راه راستى حزقيل كه اين سخن را استماع نمود و ديگرباره عرق محبتش در حركت آمد و بحر ايمان به جوشيدن آغاز كرده بتخويف قوم اشتغال نمود چنانچه حق سبحانه مىفرمايدوَ قالَ الَّذِي آمَنَو گفت آن كسى كه ايمان آورده بوديا قَوْمِ إِنِّي أَخافُاى گروه من به درستى كه من مىترسمعَلَيْكُمْبر شما به جهت تكذيب موسى عليه السلام و تعرض اومِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِمانند روز لشكرها كه تكذيب رسل كردند مراد روز هلاك ايشان است آنكه تفصيل مىكندمِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍمانند حال گروه نوح عليه السلام كه بطوفان هلاك شدندوَ عادٍو گروه عاد كه بباد صرصر مستاصل گشتندوَ ثَمُودَو قوم ثمود كه به يك صيحه مردندوَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْو مانند آنان كه از پس ايشان بودند چون اهل مؤتفكه كه شهر ايشان زير و زبر شد و چون اصحاب ايكه كه به عذاب ظلّه گرفتار شدندوَ مَا اللَّهُ يُرِيدُو نيست خداى تعالى كه خواهدظُلْماً لِلْعِبادِستم بر بندگان خود يعنى ايشان را بىگناه عذاب نكرد پس شما هم ظلم نكنيد تا معذب نگرديدوَ يا قَوْمِو اى گروه منإِنِّي أَخافُبه درستى كه من مىترسمعَلَيْكُمْبر شمايَوْمَ التَّنادِعذاب روز يكديگر را خواندن يعنى روز قيامت كه بعضى مر بعضى را مىخوانند به استغاثت و هيچ كسى به فرياد كس نرسد يا اهل بهشت و دوزخ يكديگر را ندا مىكنند چنانچه در سوره اعراف گذشت يا بعد از ذبح موت كه يا اهل الجنة خلود و لا موت و يا اهل النّار خلود و لا موت و يا در ان روز منادى ندا كند كه فلان نيكبخت شد كه تا ابد هرگز بدبخت نشود و فلان بدبخت گشت كه هرگز تا ابد نيكبختى نيابد .