3 / 8
مىگويند اى پروردگار ما كج مكن دلهاى ما را بعد از آنكه راه نمودى ما را و عطا كن براى ما از نزد خود نعمت هر آئينه توئى عطاكننده ( 8 )
3 / 9
اى پروردگار ما هر آئينه تو جمعكنندهء مردمانى در آن روز كه هيچ شك نيست در ان هر آئينه خدا خلاف نمىكند وعده را ( 9 )
3 / 10
هر آئينه آنان كه كافر شدند دفع نكند از ايشان اموال ايشان و نه اولاد ايشان از عذاب خداى تعالى چيزىرا و ايشانند آتشانگيز دوزخ ( 10 )
3 / 11
حال ايشان مانند كسان فرعونست و آنان كه پيش از ايشان بودند دروغ داشتند آيات ما را پس گرفت ايشان را خدا بسبب گناهان ايشان و خدا سخت عقوبتست ( 11 )
3 / 12
بگو كافران را كه مغلوب خواهيد شد و برانگيخته خواهيد شد بسوى دوزخ و بد جايگاه است او ( 12 )
شرح
رَبَّناهم قول راسخان علم است و ايشان قومىاند كه متاع دانش خود را به زيور عمل بياراسته مىگويند اى آفريدگار مالا تُزِغْمپيچان و منحرف مسازقُلُوبَنادلهاى ما را از دين حقبَعْدَ إِذْ هَدَيْتَناپس از آنكه ما را راه راست نمودىوَ هَبْ لَناو ببخش ما رامِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةًاز نزديك خود توفيقى بر استقامت كه آن رحمت محض و محض رحمت است يا بما ارزانى دار عصمتى خالى از شك و شبهإِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُبه درستى كه توئى بخشنده هر عطيهرَبَّنااى پروردگار ماإِنَّكَ جامِعُ النَّاسِبه درستى كه تو فراهم آرنده همه مردمانى بعد از مرگ ايشانلِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِبراى حساب روزى كه هيچ شك نيست در وقوع آنإِنَّ اللَّهَبه درستى كه خدالا يُخْلِفُ الْمِيعادَخلاف نكند وعده كه در بعث و نشور فرمودهإِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوابه تحقيق آنان كه كافر شدند يعنى يهود قريظه و نضير يا كفار قريش كه حضرت رسالتپناه ص را سرزنش مىكنند كه درو ريشست و پسران ندارد و خود باموال و اولاد مفاخرت و مكاثرت مىكردندلَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْدفع نكند و باز ندارد از ايشانأَمْوالُهُمْمالهاى ايشان كه بدان مىنازندوَ لا أَوْلادُهُمْو نه فرزندان ايشان كه با وجود آنها علم مباهات مىافراشتندمِنَ اللَّهِ شَيْئاًاز عذاب خدا هيچ چيز در دنيا اگر به محنت درمانند و نه در آخرت كه ايشان را بسوى مضيق جهنّم رانندوَ أُولئِكَو آن گروههُمْ وَقُودُ النَّارِايشانند آتشانگيزان دوزخ و عادت اين مشركان يا يهود يا نصارى در تكذيب حضرت رسالتپناه عليه السلامكَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَمانند عادت متابعان فرعونست در تكذيب موسىوَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْو عادت آن كسان نيز كه پيش از فرعونيان بودند چون عاد و ثمودكَذَّبُوا بِآياتِنابه دروغ داشتند آيتهاى ما را يا معجزات انبياء خود رافَأَخَذَهُمُ اللَّهُپس بگرفت ايشان را خدابِذُنُوبِهِمْبگناهان ايشان از انكار و تكذيب و غير آنوَ اللَّهُ شَدِيدُ الْعِقابِو خداى سخت عقوبت است بر كافرانقُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوابگو اى محمد ص مر آن كسان را كه كافر شدند از يهود و شماتت كردند در واقعه احدسَتُغْلَبُونَزود باشد كه مغلوب مىشويد در دنيا به نصرت مؤمنان بر شماوَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَو جمع كرده شويد در عقبى بسوى دوزخوَ بِئْسَ الْمِهادُو بد آرامگاهيست دوزخ پس خطاب با كفار قريش مىفرمايد كه