39 / 7
اگر ناسپاسى كنيد پس هر آئينه خدا بىنيازست از شما و نمىپسندد در حق بندگان خود ناسپاسى را و اگر سپاسدارى كنيد پسند كند آن را براى شما و بر نيارد هيچ بردارنده بار ديگرى را باز بسوى پروردگار شما بازگشت شماست پس خبر دهد شما را به آنچه مىكرديد هر آئينه او داناست بمكنون سينها ( 7 )
39 / 8
و چون برسد آدمى را رنجى دعا كند بجناب پروردگار خود رجوع كرده بسوى او باز چون عطا كندش نعمتى از نزديك خود فراموش سازد آنچه دعا مىكرد به جهت او پيش ازين و مقرر كند براى خدا همسران را تا گمراه كند از راه خدا بگو بهرهمند باش بكفر خود اندك زمانى هر آئينه تو از اهل دوزخى ( 8 )
شرح
إِنْ تَكْفُرُوااگر كافر شويد اى اهل مكّهفَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّپس به درستى كه خداى تعالى بىنيازستعَنْكُمْاز ايمان و پرستش شماوَ لا يَرْضىو نمىپسندد و نمىفرمايدلِعِبادِهِ الْكُفْرَمر بندگان خود را بكفر و عدم رضاى او بكفر نه براى ضررى است كه لاحق شود به دو بلكه نمىپسندد لحوق ضرر آن را به بندگانوَ إِنْ تَشْكُرُواو اگر سپاسدارى كنيد بر نعمت توحيد يا شكر گوئيد بر نعمت دعوت محمديَرْضَهُ لَكُمْپسندد آن مر شما را زيرا كه سبب فلاح شما استوَ لا تَزِرُو برندارد ،وازِرَةٌهيچ نفسى بردارندوِزْرَ أُخْرىبار گناه نفس ديگرى را بلكه هر يك بردارنده وزر خود برداردثُمَّ إِلى رَبِّكُمْپس بسوى پروردگار شما استمَرْجِعُكُمْبازگشت شمافَيُنَبِّئُكُمْپس خبر دهد شما رابِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَبهآنچه بوديد كه عمل مىكرديد و اخبار از ان به محاسبه و مجازات باشدإِنَّهُبه درستى كه اوعَلِيمٌدانا استبِذاتِ الصُّدُورِبهآنچه در سينهاست از نيات و عزايموَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَو چون برسد كافران را كه عتبة بن ربيعه است يا ابو حذيفه بن مغيرهضُرٌّسختى چون مرض و فقر و بلادَعا رَبَّهُبخواند پروردگار خود رامُنِيباً إِلَيْهِبازگردنده بسوى او و فرياد خواهنده از وى ترككننده پرستش صنم و خواهش از وى -ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُپس چون بدهد خداى تعالى او رانِعْمَةً مِنْهُنعمتى از نزديك خود و آن سختى از وى ببردنَسِيَفراموش كندما كانَ يَدْعُواآن چيزى را كه مىخواند خداى راإِلَيْهِبكشف و رفع آنمِنْ قَبْلُپيش ازين نعمت يعنى آن سختى را فراموش كند يا بعد از راحت دست بدارد از دعا و زارى خودوَ جَعَلَ لِلَّهِو گرداند خداى راأَنْداداًيعنى بتان را شريك وى سازد در عبادتلِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِتا گمراه گرداند مردمان را از راه خداى كه اسلامستقُلْبگو اى محمد ص مر كافران را كهتَمَتَّعْبرخوردار باشبِكُفْرِكَبكفر خودقَلِيلًااندك زمانى در دنيا امر تهديدست يعنى از متمتعات هر چه خواهى اشتغال كنإِنَّكَبه درستى كه تومِنْ أَصْحابِ النَّارِاز اهل دوزخى و لذتهاى دنيا در جنب شدتهاى عذاب دوزخ بهغايت محقّر است پس مىفرمايد كه آيا اين چنين كافر بهترست .