كند و وكالتهاى جديدى را پس از تحقيق و بررسى براى افراد مطمئن صادر نمايد . ايشان مسئوليت اين كار را به سيّد جعفر واگذار كرد . همه وكلا دعوت شدند و وكالتهاى جديدى صادر شد كه در مجموع تعداد وكالتهاى جديد به شصت عدد رسيد . اين وكالتها در عراق براى يك سال و در خارج از عراق به مدت سه سال بود تا اشراف خوبى بر نمايندگان داشته باشند و اين شيوه از سيّد به ساير مراجع نيز منتقل شد .
سيّد شهيد به پيگيرى كار نمايندگان اهميت مىداد و كسانى را مخفيانه براى مراقبت و نظارت بر آنها قرار داده بود و بر گزينش و پالايش آنان اصرار مىورزيد . ايشان پس از قدرت يافتن و استقرار مرجعيت خود ، تصميم به لغو نمايندگىها گرفت ، خود ايشان مىگويد : الان مى توانيم برخى از نمايندگىها را تمديد نكنيم و يا به افراد مشكوك وكالت و نمايندگى ندهيم .
سيّد بر ايجاد دفاتر در خارج از كشور اصرار زيادى داشت ؛ زيرا هنگامى كه مرجعيت او براى حكومت روشن شد و اهدافش آشكار گشت ، ايشان اين ضرورت را احساس كرد كه بايد صدايش به خارج برسد و براى او جنبه تبليغى داشته باشد تا دستگاه حكومت روى او حساب كند و اگر خطر يا مسألهاى پيشآمد خبر آن به سرعت به خارج و به گوش بزرگان ديگر بلاد برسد . اين كار باعث مىشد نظام از او بترسد و يا حداقل در برابر او مردّد باشد . ايشان مىگفتند : ترديد داشتن حكومت در رويارويى و برخورد با ما ، به نفع ماست ؛ زيرا ما به فرصت و زمان نياز داريم و احساس مىكنم كه در واقع ايشان به اين وسيله درخواست كمك مىكرد .
سرو قامتان ، نگاهى به زندگى اجتماعى ، سياسى و علمى آيت الله العظمى شهيد سيد محمد صدر ( قده ) ( فارسى ) — صفحة 115
مساهمون: هادى الوندى
ص١١٥