مىانجامد و آن نيازمندى هر انسانى از زن و مرد به داشتن همسرى است .
وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ بَنِينَ وَ حَفَدَةً
- و خدا براى شما از خودتان همسرانى آفريد و از همسرانتان براى شما فرزندان و نوادگان پديد آورد . » پس اگر نيازمندى نفسانى و طبع شناختى ( فيزيولوژيايى ) و اجتماعى موجود ميان زن و شوهر وجود نمىداشت ، اين تعاون و همكارى ژرف و گستردهء ميان دو همسر هرگز به وجود نمىآمد .
آن نعمتى بزرگ است كه خداوند متعال به ما ارزانى داشته و همسران را چنان آفريده است كه گويى / 94 همچون پارههايى جدا شدهء از يكديگر ، و از هر پارهاى از مرد پارهاى از زن نشأت يافته است كه پيوسته در جستجوى يكديگرند تا آن گاه كه مرد و زن با يكديگر ملاقات كنند ، و همهء پارههاى دو وجود بدنى و روانى و عقلانى هر دوشان به هم برسند .
از همسران فرزندان پسر و دختر و همسران دختران يعنى « حفدة » ، يا پسران پسران چنان كه در تفسيرى ديگر آمده ، يا پسران دختران چنان كه در حديث شريف آمده پديد آيد ، و اصل كلمه مشتق از لفظ حفد آمده است كه به معنى تند به كار برخاستن است ، و به همين سبب به ياران و اعوان به سبب سرعت در فرمانبرداريشان « حفدة » مىگويند . « 14 » چنان مىنمايد كه حفيد به معنى كسى است كه به شخص خدمت مىكند ، خواه پسر پسرش باشد يا پسر دخترش يا همسر دخترش يا پسر دخترش .
وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
- و از چيزهاى پاكيزه به شما روزى داد . » و هر چه نسل فرد افزايش پيدا كند ، نعمتهاى خدا بر او نيز افزون مىشود ، در صورتى كه حساب بشرى مقتضى آن است كه كاهش يابد ، مگر اين دليل بر آن نيست كه خدا رزّاق و روزى دهنده است ؟
هامش
( 14 ) - مجمع البيان ، ج 8 ، ص 373 .