أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّها أَزْكى طَعاماً فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ وَ لْيَتَلَطَّفْ وَ لا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ أَحَداً ( 19 ) إِنَّهُمْ إِنْ يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوكُمْ أَوْ يُعِيدُوكُمْ فِي مِلَّتِهِمْ وَ لَنْ تُفْلِحُوا إِذاً أَبَداً ( 20 )
معناى واژهها
18 [ بالوصيد ] : وصيد از اوصدت الباب يعنى در را بستم است و جمع آن وصائد .
/ 376
و بايد كه به مهربانى رفتار كند تا كسى به شما آگاهى نيابد
رهنمودهايى از آيات :
اين مجموعه از آيات كريمه براى ما پارهاى از داستان اصحاب الكهف را آشكار مىسازد ، كه گواه بر اين حقيقت است كه انسان مىتواند از سرزمين شهوات و فشارها خود را بر كند و به آسمان ارزشها با نيروى ارادهء خود و نصرت و يارى خداوند تبارك و تعالى بالا رود .
لطف خدا نسبت به انسان لطفى دايمى و قديمى و فراگير است ، ولى به آن نياز دارد كه از جانب خود انسان تحريك شود ، پس اگر آدمى يك گام به سوى پروردگار خويش بردارد ، هر چه زودتر پروردگارش فرسخها به او نزديك مىشود .
جوانان كهف در آن هنگام كه قوم خود را ترك گفتند ، و براى طلب رحمت