تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 211

مساهمون:

ص٢١١
كه خدا هادى و راهنمايى براى آنان فرستاده باشد تا رسالتهاى پروردگارشان را به ايشان برساند . كلمهء « الرسول » كلمهء عامى است كه شامل هر كس مىشود كه مستقيما حامل رسالت توحيد باشد ، همچون رسول اللَّه ( ص ) ، يا به صورت غير مستقيم همچون امامان معصوم ( ع ) يا فقيهان مجتهد يا رساليان و مجاهدان .

امتها چگونه از بين مىروند ؟

دليل وجود مسئوليت بشر ، كيفرى است كه در دنيا به سزاى كارهاى بد خود مىبيند ، و بر ما است كه آخرت را به دنيا قياس كنيم ، و دليل بر رحمت خدا و حكمت او است كه هيچ كس را تا بر او رسولى نفرستاده باشد عذاب نمىكند ، و خداى تعالى شهرى را گرفتار هلاكت نمىسازد مگر اين كه با فرستادن رسولان حجت را بر ايشان تمام كرده باشد . [ 16 ]
وَ إِذا أَرَدْنا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنا مُتْرَفِيها فَفَسَقُوا فِيها
- و چون ارادهء هلاك كردن شهرى كنيم به متنعمان آن فرمان مىدهيم تا در آن به فسق و فجور بپردازند . » / 213 در اين جا قرآن حكيم ارتباطى را ميان اسراف و هلاكت آن شهر نشان مىدهد ، ولى به چه سبب خدا چنين فرمانى را به مترفان و خوشگذرانان مىدهد ؟ آن كه مأمور به اين كار است در اين جا حذف شده و معطوف بر اين گفتهء خداى تعالى است كه :
حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا
، پس خداوند سبحانه و تعالى مردمان را به هدايت و نيكوكارى و پرهيزگارى فرمان مىدهد ، ولى چون آنان به فرمان عمل نمىكنند بلكه فسق و نافرمانى نسبت به آن از خود نشان مىدهند ، و به محاربه با خدا و فرستاده‌اش برمىخيزند ، آيا چه پيش خواهد آمد ؟
فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْناها تَدْمِيراً
- اجراى فرمان دربارهء آنان تحقق پيدا مىكند و آنان را نابود مىكنيم و به هلاكت مىرسانيم . » يعنى مسئوليت ايشان تحقق پيدا مىكند و حجت خدا بر ايشان كامل