گروه ديگر در پرداختن به كسب به همچشمى و مسابقه پرداختند و همين سبب حيرت و سرگردانى آنان شد ، و به همين جهت خدا شنبه را آن روز قرار داد تا اختلافات از بين برود ، و اين حكم امتحان و آزمايشى را براى ايشان داشت .
اين گفته با سياق مناسبتر است كه دلالت بر آن دارد كه بعضى از احكام شرعى بدان سبب وضع مىشود كه با اوضاع و احوال خاصى متناسب باشد ، و پس از تغيير اوضاع و احوال آن حكم نيز از بين مىرود ، و اين امرى است كه در بنى اسراييل فراوان صورت مىگرفته است .
وَ إِنَّ رَبَّكَ لَيَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
- و پروردگارت در روز قيامت دربارهء آنچه با يكديگر اختلاف پيدا كرده بودند داورى خواهد كرد . »
/ 154
سفارشهايى براى مبلغان و خوانندگان به خدا
[ 125 ] در پايان سوره كه آيات آن تقريبا به وحى اختصاص دارد ، و به نام « نحل » خوانده مىشود كه خداوند به آن هر چه را كه بخواهد وحى مىكند ، توصيههايى به خوانندگان مردم به سوى خدا كه حامل وحى به شمار مىروند آمده است .
حكمت
اول آن توصيهها دعوت كردن به سوى خدا با حكمت است ، و آيات قرآن در سورة الإسراء كه پس از اين مىآيد ، و همچنين در سورهء لقمان و در سورههاى ديگر قرآن معنى حكمت را بيان كرده است كه بعضى آن را جنبهء نظرى علم مىدانند ولى در واقع بيش از اين است و از مجموعهاى از صفات نفسى و سلوكى بحث مىكند كه خدا در آيات آينده از آنها ياد كرده است . . .
ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ
- مردمان را با حكمت به راه پروردگارت بخوان . »