و اين حكمت در سخن پاكيزهاى متجلى مىشود كه نه سستى در آن باشد و نه خشونت و درشتى ، و آن حزمى است همراه با نرمى ، و بلاغتى در وضوح ، و زيبايى و جمالى در اتقان . . .
وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ
- و اندرز دادنى نيكو . » در هنگام بحث و جدال شايسته آن است كه خشم خوانندهء به خدا برانگيخته نشود و احكامى زيانبخش و مخرب صادر نكند ، و در برابر حريف از خود سستى نشان ندهد و از بعضى حقايق به طمع تسليم شدن او به حقيقت چشم نپوشد . . .
وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
- و با آنچه نيكوتر است به مجادلهء با ايشان برخيز . » و در حديث شريف آمده است كه جدال به احسن قرآن است و در اين شك نيست / 155 كه تفصيلهاى سلوك نيكو در قرآن موجود است .
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
- و پروردگارت از هر كس داناتر است كه چه كس از راه او گمراه شده ، و راهيافتگان كياناند . » پس متهم كردن مردمان به كفر و زندقه و ايستار سلبى و منفى نسبت به آنان اختيار كردن روا نيست ، بلكه خدا به حساب آنان مىرسد ، و بر دعوت كننده و مبلّغ واجب است كه دعوت آنان به سوى خدا را انجام دهد .
در حديثى دراز معنى جدال به احسن چنين آمده است : به آن است كه در همهء مراحل سخن گفتن از حق پيروى كند ، و حقى را منكر نشود به اين گمان كه طرف مقابل حقى بزرگتر از آن را نفى كرده است ، و باطلى را نپذيرد از آن جهت كه - به پندار خود - حقى بزرگتر از آن را اثبات مىكند ، هرگز . . . شايسته چنان است كه به وسيلهء خود حق به هدف حق برسيم .
آخرين سخن آن كه : اين آيه دليل بر آن است كه در اسلوب دعوت به سوى خدا بايد حكومت و داورى عقل را مراعات كنيم .