آن جهت چنين مىكنند كه بيشتر ايشان نسبت به حكم آيات جاهلند . قرآن كتاب خدا است كه روح القدس آنها را به حق از جانب او به رسولش نازل كرده است تا وسيلهاى براى تثبيت ايمان مؤمنان و راهنمايى آنان و مژده دهندهء به يك زندگى بهتر به ايشان بوده باشد ، و مىگويند كه : رسول از بعضى از مسيحيان تازه مسلمان شده تعليم مىگيرد ، بدون اين كه از تفاوت ميان زبان تكلم ايشان با زبان پيغمبر آگاهى داشته باشند ، پس در آن حال كه زبان آنان أعجمى يعنى غير عربى است ، قرآن / 125 با زبان عربى صريح و آشكار با ما سخن مىگويد ، و جدل دربارهء قرآن جز به سبب انكار و بىايمانى ايشان نيست ، و خدا قلب جاحد و منكر بىدليل را هدايت نمىكند ، بلكه به او عذابى دردناك مىچشاند .
چگونه امكان دارد كه شخصى مخلص به پروردگار خويش و نيكخواه مردمان همچون محمّد ( ص ) كه مىداند دروغگويى دورترين خصلت از مؤمنان است ، به دروغ چيزى را به كسى نسبت دهد ، و اين افترا و دروغ بستن بر خدا را كسى جز كسانى كه به آيات او ايمان ندارند مرتكب نمىشود ، و اين گونه كسان واقعا دروغ مىگويند ؟ !
شرح آيات :
بر خدا توكّل كنيم
[ 98 ] قلب بشر را لفافى تاريك برخاستهء از طبيعت ضعف و جهل در آن ، و از تأثير جاذبهء طبيعت ، فرومىپوشاند ، و با وجود آن كه به چنين كسى سهمى از نور حقيقت عطا شده كه آن را عقل و اراده مىخوانيم ، بر انسان واجب است كه از طريق برانگيختن عقل خويش به چالش با تاريكى محيط بر نفس و قلب خويش بپردازد و با توكل بر خدا به چالش و برانداختن ناتوانى و نوميدى و ترس خويش قيام كند .
سختترين پردههايى كه مانع رسيدن نور به قلب بشر مىشود : خوف از حقيقت است ، و هراس از رو به رو شدن با نيروهاى باطل و فاسدى كه حقيقت را