تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 121

مساهمون:

ص١٢١
پاداش اين گونه كسان را به بهترين كارهايى كه انجام داده‌اند به آنان مىدهيم . » بدين گونه خدا براى كسى كه عمل صالح انجام داده باشد ، كارهاى بدش را مشمول آمرزش خود قرار مىدهد ، و اعمال صالح او را محفوظ مىدارد تا به آنها جزاى خيرش دهد . در حديثى مأثور آمده است كه « حيات پاكيزه رضا به قسمت داشتن است » و در اين شك نيست كه گنجى از گنجهاى خدا است كه پايان نمىپذيرد ، و هر گاه نفس بشرى در ايستارهاى خود در برابر آن پاكيزه باشد زندگى پاكيزه مىشود ، پس رضا و خرسندى از پاكيزه‌ترين همهء طيبات و پاكيزه‌ها است . سخن انجامين اين كه : پيمان تنها اساس معاملات مالى در جامعه نيست ، بلكه پيش از آن اساس تعاون سياسى است ، و چون شرف پيمان در امتى معدوم شود ، هر چه زودتر به گروه‌بندى سياسى مىپردازد ، و از قديم گفته‌اند كه : « ملك و فرمانروايى وفا ندارد و ملك سترون و عقيم است » . به همين سبب قرآن در اين درس به حرام بودن پيمان‌شكنى براى استيلا پيدا كردن قومى بر قوم ديگر ، و اين كه قومى برتر از قوم ديگر باشد ، تأكيد كرده است . / 123

[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 98 تا 105 ]

فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ( 98 ) إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 99 ) إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ ( 100 ) وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 101 ) قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ