آفريده ، و به همين سبب حركت جهان در خدمت سلطه و استيلاى حق است ، در صورتى كه باطل در جهت عكس حركت طبيعى و تاريخ جريان دارد .
فطرت انسان حق است ، بدان جهت كه قوانين روانى و جسمى و اجتماعى فرمانرواى بر ابعاد زندگى بشر از زمان آفرينش آدم تغيير نكرده و تا ابد چنين خواهد بود ، پس اگر فطرت انسان بر اساس وفا كردن به عهد استوار باشد ، مجتمع استقرار يافتهء بر اساس شرف پيمان ماندنىتر خواهد بود ، و خير خدا بيشتر از چيزى است كه بعضى از افراد به ميانجيگرى مكر و حيله به چنگ مىآورند .
چيزى كه هست حق به زمانى براى ظاهرشدن نياز دارد ، و به همين سبب ما نيز به صبر نيازمنديم تا زمان به خدمتمان درآيد .
وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
- و پاداش كسانى را كه بردبارى نشان دادهاند در برابر بهترين كارهايى كه انجام دادهاند به ايشان خواهيم داد . » پس اعمال پاكيزه در ژرفناى زمان نمود پيدا مىكند ، در صورتى كه عمل بد به همان گونه نابود كه خس و خاك روان بر روى سيل ، على رغم ظهور و پديدار بودن آنها ، و در حديث آمده است كه : « باطل را سطوت و صولتى است ، و حق را دولتى و جريانى » .
/ 122
حق صلاح است
[ 97 ] حق در واقعيت كوشش ، همان صلاح است ، پس هر كه از حق پيروى كند ، عمل او شايسته و صالح است ، و با رشد طبيعت رشد مىكند ، و از اين راه تخمهاى زندگى پاكيزه را بر زمين زمان مبارك و فرخنده مىافشاند ، تا در دنيا پاداشى نيكو و در آخرت پاداشى كريمانه درو كند .
مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
- هر كس ، از مرد يا زن ، عملى شايسته و صالح انجام دهد ، و مؤمن باشد ، او را با حياتى پاكيزه زنده مىكنيم ، و