عليه السلام : ألكَ إبل ؟ قال : نعم ، قال : خذ بعدد البَيْض الّذي أصبت نوقاً ، فاضربها بالفحولة .
فما فضلت « 1 » فاهدها إلى بيت اللَّه الحرام .
فقال عمر : يا حسين ! النّوق يزلقن ، فقال الحسين : يا عمر ! إنّ البَيْض يمرقن . فقال :
صدقتَ وبررت . فقام عليّ عليه السلام وضمّه إلى صدره وقال : « ذُرِّيّةً بَعْضُها مِن بَعْضٍ واللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » « 2 » . « 3 »
الطّريحي ، المنتخب ، 1 / 43 - 44 / عنه : القزويني ، تظلّم الزّهراء ، / 34 - 35 ؛ مثله المجلسي ، البحار ، 44 / 197 ؛ البحراني ، العوالم ، 17 / 60 3
هامش
( 1 ) - [ في البحار والعوالم وتظلّم الزّهراء : « فما فصلت » ]
( 2 ) - [ آل عمران : 3 / 34 ]
( 3 ) - ابن شهرآشوب روايت كرده است كه : اعرابى به نزد عبداللَّه بن زبير وعمرو بن عثمان آمد ومسأله اى چند از آنها پرسيد ، چون نمىدانستند ، هر يك به ديگرى حواله مىكردند . اعرابى گفت : « واي بر شما ، مرا مسأله اى ضرور شده ، از شما مىپرسم ، هر يك به ديگرى حواله مىكنيد ، در دين خدا چنين كارى روا نيست . »
ايشان گفتند : « اگر مىخواهى كسى را كه اين مسأله را داند ، برو به نزد امام حسن وامام حسين عليهما السلام كه ايشان مسائل دين خدا را مىدانند . »
چون به خدمت ايشان رفت ، مسأله را عرض كرد ، جواب شافى شنيد ، خطاب كرد با عبداللَّه وعمرو ، وشعري چند خواند كه مضمون يكى از آنها اين است : حق تعالى دو خدّ روى شما را دو نعل گرداند از براي حسن وحسين عليهما السلام .
مجلسي ، جلاء العيون ، / 402
ايضاً ابن بابويه به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه : روزى مردى به عثمان گذشت . أو بر درِ مسجد نشسته بود . از أو سؤال كرد وأو امر كرد كه پنج درهم به أو دادند . پس آن مرد گفت : « مرا به ديگرى راه بنما . »
عثمان اشاره كرد به ناحيهء مسجد ، گفت : « برو به نزد ايشان از ايشان سؤال كن . »
در آنجا جناب امام حسن وامام حسين عليهما السلام وعبداللَّهبن جعفر نشسته بودند . چون آن مرد به نزد ايشان رفت وسؤال كرد ، امام حسن عليه السلام گفت : « اى مرد ! حلال نيست سؤال كردن ، مگر براي سه چيز : أول خونى كه كرده باشد وديّت أو را عاجز كرده باشد وبه درد آورده باشد ، يا قرضى كه دل أو را جراحت كرده باشد ، يا پريشانى كه اورا بر خاك نشانده باشد . پس براي كدام يك از اينها سؤال مىكنى ؟ »
سائل يكى از اين سه تا را گفت . جناب امام حسن عليه السلام گفت كه پنجاه دينار طلا به أو بدهند ، وجناب