وذكر ابن جُبير « 1 » في غرره ، قال زيد بن أسلم : « 2 » كنتُ ممّن حمل الحطب مع عمر إلى باب فاطمة عليها السلام حين امتنع عليّ عليه السلام وأصحابه عن البيعة أن يبايعوا « 3 » ، فقال عمر لفاطمة :
هامش
سلمان برخاست وأو با أبو بكر وعمر عداوت ظاهري داشت وأبو بكر را وعظ بگفت وفضائل أمير المؤمنين اظهار نمود .
بعد از آن مقداد وأبو ذر برخاستند ووعظ بسيار بگفتند أو را وبه آخر گفتند : « اگر ما را معلوم بودى كه ظلم بر أهل بيت به سبب جهاد ما مدفوع شدى شمشيرها بكشيدمى ومىزديم تا كار عترت رسول صلى الله عليه وآله به اصلاح آمدى وحق به صاحب حق رسيدى . »
وأبو بكر بر منبر بود ، عمر به أبو بكر گفت : « به چه سبب خاموش شدى ؟ بفرماى تا بيعت كند ، والّا گردنش بزنم . »
حسن وحسين عليهما السلام بالاى سر علي عليه السلام ايستاده بودند ، چون شنيدند ، بگريستند وأبو ذر وبريده وسلمان ومقداد وجمعى مسلمانان به ايشان بگريستند . علي عليه السلام ايشان را در پيش گرفت ، وامايمن چون گريهء حسن وحسين بشنيد ، گفت : « يا أبا بكر ! نفاق ظاهر گرديد ؟ »
وسخنان درشت بگفت .
أبو بكر گفت : « يا علي ! بيعت كن . »
گفت : « اگر نكنم چه كنى ؟ »
گفت : « گردنت را بزنم . »
تا سه بار براي حجت تكرار كرد وگفت : « گردنت بزنم . »
خالد منافق برخاست وچنگ در گريبان أمير المؤمنين زد . أبو ذر غفارى با وى درآويخت وگفت : « عداوت تو وپدر تو با رسول صلى الله عليه وآله وأهل بيت قديم است وامروز اظهار كردى . »
أبو بكر از غوغاى مردم واز هلاك خود در ميان عامه بترسيد ، پس از منبر به زير آمد ودست به دست مىزد ودر ميان خلق مىدويد وهر زماني به دروغ مىگفت كه : « على بيعت كرد ، شما نيز بيعت كنيد . »
أمير المؤمنين از آنجا بيرون آمد . سلمان ومقداد وبريده وحسن وحسين عليهما السلام تا به روضهء رسول صلى الله عليه وآله رفتند وشكايت غدر صحابه بازگفتند . جمعى مسلمانان پيش علي عليه السلام رفتند وگفتند : « عزّ واللَّه علينا ما صنع بك بعد رسول اللَّه ، أدعنا إلى ما شئت فإنّه لك بحيث تحبّ » .
« سخت آمد بر ما به خدا آنچه بر تو كردند بعد از رسول خداى ، بخوان ما را به هر كارى كه خواهى ، به درستى كه ما تو را چنانيم كه تو خواهى . »
عماد الدين طبري ، كامل بهايى ، 1 / 307 - 308
( 1 ) - [ في نهج الحقّ : « ابن خيزرانة » ، وفي البحار : « ابن خنزابة » ]
( 2 ) - [ زاد في إثبات الهداة : « أنا » ]
( 3 ) - [ لم يرد في البحار ]