أبان ، عن سليم ، [ . . . ] قال : فلمّا « 1 » قبض رسول اللَّه صلى الله عليه وآله ، مالَ « 2 » النّاس إلى أبي بكر ، فبايعوه « 3 » وأنا مشغول « 4 » برسول اللَّه صلى الله عليه وآله بغسله ودفنه « 5 » . ثمّ شغلت بالقرآن ، فآليتُ « 4 » « 6 » على نفسي « 6 » أن لا أرتدي « 7 » إلّاللصّلاة حتّى أجمعه [ في كتاب ] « 8 » ففعلت . ثمّ « 3 » حملت فاطمة وأخذت بيد ابنيّ « 9 » الحسن والحسين ، فلم أدع « 10 » أحداً من أهل بدر وأهل السّابقة
هامش
أبو بكر گفت : « برو بگو : جواب أمير المؤمنين أبا بكر را بده ! »
فرستاده بازگشت وگفته هاى أو را به علي عليه السلام رسانيد . أمير المؤمنين عليه السلام فرمود : « سبحان اللَّه ! دير زماني از پيمانتان نگذشته است كه آن را فراموش كرده باشيد . أو ( أبو بكر ) خوب مىداند كه اين اسم جز براي من صلاحيت ندارد . پيامبر به أو در ميان هفت نفر كه هفتم آنها بود ، امر كرد وهمهء آنها بر أمير مؤمنان بودن من تسليم شدند . در آن هنگام ، أو ورفيقش عمر ( از ميان هفت نفر ) از پيامبر پرسيدند : آيا اين امر خدا وپيامبر اوست ؟ پيامبر هم پاسخ داد : آرى ، حقي از خدا وپيامبر اوست . أو أمير المؤمنين ورئيس مسلمانان وصاحب پرچم سفيد نشاندار است . روز قيامت خداوند اورا بر پلصراط مىنشاند تا دوستانش را به بهشت ودشمنانش را به جهنم بفرستند . »
. . . آن روز هم قضية را ساكت گذاردند .
شب هنگام ، باز علي عليه السلام فاطمه را بر الاغى سوار كرد ودست حسن وحسين را گرفت ، در خانهء همهء أصحاب پيامبر رفت ودر اثبات حق خود آنها را به خدا قسم داد واز آنها خواست تا أو را يارى دهند . بار ديگر ، جز ما چهار نفر كسى جواب أو را نداد ، وما سرهاى خود را تراشيديم وتوانايى خود را مبذول داشتيم وزبير با بينش بيشترى يارى مىكرد .
الف . ب . الف ، ترجمهء سليم بن قيس ، / 29 - 32
( 1 ) - [ في روح المعاني مكانه : « وروى سليم بن قيس الهلاليّ الشّيعي من خبر طويل أنّ أمير المؤمنين قال : لمّا . . . » ]
( 2 ) - [ البرهان : « قام » ]
( 3 - 3 ) [ لم يرد في روح المعاني ]
( 4 - 4 ) [ البرهان : « وآليت » ]
( 5 ) - [ لم يرد في البحار ]
( 6 - 6 ) [ البحار : « يميناً بالقرآن » ]
( 7 ) - [ زاد في البرهان : « برداء » ]
( 8 ) - الزّيادة من « ألف » . وفي « ج » : في كتاب اللَّه
( 9 ) - [ لم يرد في البحار وروح المعاني ]
( 10 ) - [ روح المعاني : « ولم تدع » ]