و ديگرى در حال بيدارى كه هم مسلمانان و هم پيغمبر اكرم ( ص ) ديدهاند و هر يك از آيات مذكوره نيز بجاى خود بسيار مناسب و بجاى باشد ، و هدف اين دو واقعه آن بوده است كه خداى سبحان در خواب و بيدارى ، گروه كافران را به آنان اندك بنمايد ، تا اين كه قلبهاى مؤمنين قوىتر و ديدگانشان بيناتر و عزمشان راسختر گردد .
امدادهاى غيبى در جنگ چگونه است و يارى خداوند به چه صورت مىباشد ؟
سيد رضى از صفحهء 46 ببعد كتاب حقايق التأويل ، ذيل آيهء 12 سورهء آل عمران مىگويد :
اما آيه :
وَ اللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشاءُ
يعنى : و خدا هر كه را خواهد به يارى خويش ، نيرو مىدهد .
هر گاه كسى اشكال گيرد و بگويد : نصرت ، وابسته به متعلق آن است ، اگر پروردگار آن را به خويش اضافه نمايد ( نصره - نصر اللَّه و . . . ) حتما اين عمل از فعل الهى باشد ، به اين صورت كه هر پيروزمندى ناگريز در پيروزىاش به سبب يارى دادن خداوند و هر سپاه شكست خوردهاى ، عامل سرنگونى او ، مدد نكردن خداوند است و اين جبر مىشود كه با مذهب شيعه سازگار نيست ؟
جواب : آن است كه ، ما در اول كتاب از حقيقت - نصر - و خذلان سخن گفتيم و نيازى به تكرار آن نيست ، و در اين جا اشاره كوتاهى به آن خواهيم كرد تا اين كه بحث ما كامل و برهان و دليلمان به يارى الهى محكم گردد ، پس مىگوئيم : گاهى يارى دادن الهى به خاطر اين است كه چون مؤمنى با دشمنش در ستيز باشد ، اين نصرت و يارى خداوند ، دليل و برهانى باشد بر حقانيت مؤمن .
و گاهى هم به منظور بزرگداشت و تجليل از مؤمن است و غالب شدن او بر كافر ذلت و خوارى دشمن خدا مىباشد .
و گاهى هم يارى الهى در جنگ از طريق پيروزى بر كفار و يا تحمل مشقت است تا اجر و ثواب مؤمن افزون گردد ، يعنى بفرض اين كه اگر گاهى هم مؤمنين به ظاهر مغلوب گردند در عين حال سرنوشت شوم كفار حتمى خواهد بود ، زيرا نتيجه كفر و عصيان ، چيزى به غير از مجازات سخت و كيفر دردناك نخواهد بود ، در صورتى كه طولى نخواهد كشيد مگر آن كه مؤمنين پيروز شوند ، چون خداى تعالى به آنان وعده ثواب زياد و مقامى عالى داده است ، و خداوند مؤمنين را در نبرد با دشمنان نيرو مىدهد و به انواع عنايات خويش آنها را يارى مىكند ، گاهى ملائكه خويش را به كمك سپاه اسلام مىفرستد تا آنان را يارى