گناهانش بخشيده و دعاهايش مستجاب مىشود ( و نيز آنجا خانهء امن است ) و بركات ديگرى كه دارد سيد رضى ( ره ) در اين باره شش پاسخ مىدهد .
آيهء شانزدهم :
لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ
سؤال اينست كه كلمهء « من كفر » بجاى كلمهء « من لم يفعل الحج » آمده است و كسى كه حج نگزارد كافر نيست و پاسخ اينست كه در تفسير اين آيه حديثى از پيغمبر اكرم ( ص ) نقل شده است ، در جواب مردى كه همين اشكال بذهنش آمد و پرسيد . حضرت فرمود ( اين آيه مربوط به كسى است كه عقيده دارد اگر حج گزارد ثوابى ندارد و اگر انجام ندهد عقابى نخواهد داشت ) يعنى كسى كه وجوب حج را منكر است و چنين كسى قطعا كافر است .
آيهء هفدهم :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ
اشكال اينست كه هيچكس نمىتواند آن گونه كه سزاوار است ، تقوا داشته باشد پس چگونه خداوند متعال امر به غير مقدور مىفرمايد . سيد رضى در اينجا 7 پاسخ مىدهد كه همهء آنها آيه را از امر به محال و غير مقدور خارج مىكند : اول آنكه آنچه بر شما واجب شده انجام دهيد . دوم اين كه به مقدارى كه طاقت داريد تقوا پيشه كنيد سوم اين كه اطاعت كنيد نه معصيت و به ياد خدا باشيد و او را فراموش نكنيد چهارم اين كه اين جمله تأكيد است مانند « هو الرّجل حقا » پنجم اين كه اين آيه را به آيهء شريفهء :
لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا وُسْعَها
تفسير مىكنيم و مىگوئيم از همان امر خداوند كه در اول مىفرمايد :
اتَّقُوا اللَّهَ *
به ضميمهء اين آيه دانسته مىشود كه او هيچگاه امر به غير مقدور نمىكند ، چنان كه هيچگاه به انسان نفرموده است به هوا پرواز كن ، آب دريا را بكش و به كور نفرموده است ببين و به زمينگير نفرموده است ايستاده راه برو .
آيهء هجدهم :
وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ *
سؤال اينست كه مگر امور جهان هيچگاه از تحت قدرت و تدبير خداوند خارج شده است كه بگوئيم پس از خارج شدن از قدرت او ، دوباره به سوى او باز مىگردد . پاسخش اينست كه چون خداوند اختيار بعضى از امور را تا حدى در دست بندگانش مىگذارد و خودش مىفرمايد :
وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً
چنين توهم مىشود كه در دنيا اختيار از دست او خارج شده و در آخرت به او بر مىگردد . پاسخ ديگر اين كه : چون بعد از انقضاء دنيا و فانى شدن همهء امور جهان ، دوباره جهانى ديگر پيدا مىشود ، جايز است بگوئيم : امور به سوى خدا رجوع كرد . پاسخ سوم اين كه معنى آيه اينست كه : خداوند مىداند عاقبت كارهاى چيست و اين آيه در حقيقت تهديدى است بر گنهكاران . پاسخ چهارم اين كه كلمهء رجوع بمعنى تصيير و رفتن ابتدائى است مانند « رجعت فى فلان أشباه أبيه » و « رجع على فلان عتب من فلان » و مانند « افلا يرون أن لا يرجع اليهم قولا » سيد رضى در اين باره جمعا